Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Güneşin sarısında, denizin mavisinde
Yaprağın yeşilinde, karın beyazında umut,
Kokusu dağlar ardında olsa da
Rengarenk ruhum...

Yaşamını akla uydurman gerekir,
Ama bilmezsin akla uygun olan nedir;
Bereket, eli çabuktur zaman ustanın,
Başına vura vura sana da öğretir...

Hayyam

Merhabalar,

Biz ebeveynler, çocuklara doğdukları andan itibaren hep, ne yapıp, ne yapmayacaklarını söyler dururuz. Ama bunu neden yaptıklarını ve yapmamaları gerektiğini sorgulama fırsatı vermeyiz, taa ki ergenlik çağına gelip de bize "hayır" demeyi öğrenmelerine kadar. Ya da buna cesaret edebildikleri güne kadar.. Çocuklarımızın bir birey olduğunu unutmayalım. 

Yaşayarak öğreniyor insan, onlar için "en iyi" diye düşündüğümüz şeylerin aslında onları mutsuz edebileceğini. Mutlu birey, mutlu toplum demektir.

Bence en önemli şey, kendileriyle ilgili alınacak kararlara onları mutlaka dahil etmek. Bunu nasıl yapacağız peki? Onlara seçenekler sunarak ve her seçeneğin sebep ve sonuçlarını anlatarak. Böylece çocuk önündeki seçenekleri daha iyi değerlendirme şansı bulur. Evet belki bize göre olumsuz sonuçlanacak bir tercih yapacak, ama çok hayati bir şey olmadıkça, çocuğun bununla yüzleşmesine de izin vermek gerekir diye düşünüyorum..

İyi insan olmayı öğretelim çocuklarımıza.. Bunun da en etkili yolu biliyoruz ki, örnek olmak... Yalan söylemeyen, adaletli, vicdanlı, pozitif düşünen, hakkını savunan, merhametli, ayrım yapmadan sevmeyi bilen insanlar yetiştirelim.

O kadar önemli bir noktaya değindiniz ki ; günah ve sevap olarak değil, doğru ve yanlış olarak bakmalı insan olaylara. Çünkü ödül /ceza mantığı mutlaka bir yerde ters tepiyor. 

İnsan kötülük yapmayı bilmediği için değil, yapmak istemediği için yapmamalı..

Hala sana inanıyorum...

İyi pazarlar ;)

Çocuklarımıza, düşünmeyi nasıl öğretelim mesela?
Sizce eksik olan neydi?

Cevabınızdan sonra benim de söyleyeceklerim olacak Kerem Bey...

Yabana atma içindeki umudu,
Gün gelir yine o diriltir ruhunu
Güneşe, yıldıza, aya uzanır da
Yüreğine varamayan bir haleti ruhiyedeyim...

Hep el ele, diz dize, göz göze olanlar,
Yüz yüze bakamaz oldular...

Kimbilir, şimdi nasıllar?

Kasır Galı, yanlış anlaşılmak, hiç anlaşılmamaktan daha zor :))

Maria, çok geçmiş olsun...

Özne :))))

Tam ümidi kesecekken, yeni tohumlar filizleniyor toprağımda. Ben de kendimin ellerinden tutup, tekrar kalkıyorum ayağa...

Bilmem ki, nicedir halim?

Sevgili Maria,

Can alıcı ifade şu ; halinden memnun olmak!!

Sonra ben de dedim ki, boşver! Kim nasıl mutlu oluyorsa...

Elif CAN, sevgiler ;))