Cildi bile dağıldı,
Yaprakları sararan benim kitabın.
Sen bembeyaz sayfada ilk sözcük,
Lakin ne denli lirik,
Ne denli etkili oldu o ilk hitabın.
Ah, ne güzel oyunların var,
Oyun ufku açar,
Mutluluk saçar
Durma oyna çocuk.
Bak torun,
Al sana daha büyük bir kâğıt,
Bunlarda kalemlerin renk renk.
Aklımla yapma cenk,
Merakımı dağıt.
Epey boy attın yavrum,
Okul çağına geldin velhasıl,
Ya harflerle aran nasıl,
Okuyup yazabiliyor musun onu merak ediyorum asıl!
İşte temiz bir defter, şu da kalemin,
Hey pembe tomurcuk,
Her derde var da tek ölüme yok derman,
Yakında verilir elimize bizim de ferman.
Geçti yaz, solup bitti güz,
Önümüz kış.
Bak şu berbat surat kırış kırış,
Ah nerede,
Aşkla çarpan o yürek?
Duruyor aha yerinde,
Lakin taş gibi katılaşmış,
Aşk olsun onu kıpırdatana!
Allah’ım ne güzel minik elleri,
Sırt üstü yatışı,
Sağa sola meraklı bakışı,
Ya minik kalbinin pıt pıt atışı…
Annesi, nazar değer,
Beni tut;
Ah be çocuk,
Hep aynı komutun:
Yatın, kalkın, oturun!
Bu oyunda var bir sorun,
Yeter mi ihtiyarın gücü senin enerjine,
Eziyet etme dedene,
Üff, ne çok uzamış anne ve babanın kolu,
Odan oyuncaklarla dolu,
Gel karıştıralım bir sağı solu!
Ne çok çeşit var,
Dişlerini gıcırdatıyor şu ceberut canavar…
Beğenmedin mi niye,
Maşallah torun,
Büyüdü yaşın,
Akılla doldu başın.
Uzadı boyun,
Senin hakkın farklı bir oyun.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!