Ne Bahtsızmışım Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Yeni yıla girerken
Herkes dilek tuttu,
Ben adını tuttum.
Saatler on ikiyi vururken
Kalbimden başka bir şey söylemedi,
Ne para, ne Şans, ne mucize…
Sadece sen.

Ne bahtsızmışım…
Takvim değişti,
Yıl yenilendi,
Ama ben eskidim o an.
Çünkü ilk mesajın
“Mutlu yıllar” değildi,
İlk cümlenin
Bir ayrılığının soğuk noktasıydı.

“Bitti” dedin…
Ne kadar kısa,
Ne kadar kesin,
Ne kadar acı bir kelime bu.
Bir yıl kapısından girerken
Bir ömrü dışarıda bıraktı.

Şimdi söyle bana,
Hangi iyi dilekle bu yıl başlasın?
Hangi cümle umut ver bana?
Hangi dilekten medet umayım,
Daha ilk gün yıkılmışken?

Hangi sözü onarır içerideki çatlağı,
Hangi güven devam edebilir,
Geceyle sabah arasında
Bu kadar yalnız yaşamışken?

Ben seni bir heves gibi sevmedim ki…
Adım adım işlemiştim içime,
Sabırla, bilgilerle,
Korkmadan.
Bir yetenek değil,
Bir ihtiyaç gibi yerleştirdim seni kalbime.
Gülüşünü sakladım ürünlerine,
Sesini koyduğum dualarımdan gelenlere.
“Biz” diye çoğaltmayı onun hayalimi,
Tek bakımları bile seni düşünerek.
Ama sen…
Bir yıl değiştiği gibi değiştirip her şeyi değiştirdin.

Bir mesajla sildin
Bunca emeğim,
Bunca susuşu,
Bunca sevdayı.
Yanılmışım…
Dilek sandığım şey
Meğer bir veda provasıymış.

Umut diye sarıldığım isim
Bir ayrılığın en başıymış.
Şimdi yeni yıl diyorlar,

Benim içimde eski bir yara.
Herkes “yeniden başla” diyor,
Ben Nereden bilmiyorum bilemiyorum.
Yeni yıl gelip gelmedi,
Ama senden
Bir yılı alıp gittin.