İlk nefesimde rüzgardım
Yaz beni ateşten eğrilere böldü
Güz içimi burgulu bir sarılığa örttü
Kış donmuş soluktu
Gecenin beyaz kalemi ile yazılmış düşlerde
Ama ben hep baharı bekledim
Gökyüzünün dili dolaştı yine
Toprağa düşen
Her damla
Bir mektup sanki
Özledim diyordu, özledim.
Birden bire güneş vurur sırtına Nisan'ın
Ağaçlar şaşırır
Tomurcuklar patlar vakitsiz
Bir çılgınlık sarar dalları
Aldanma
Her şeyin sessizleştiği yerde
İçime doğarsın
Huzur veren dua gibi
Çoğu zaman
Yüreğinde azgın dalgalar kabarır
Korkular toplanır geceden sabaha
Çizgiler çizdim gecenin alnına
Bir dua gibi isimsiz değilmiş vakitler
Boş gözlerle uzaklara doğru bakarken
Konuştu yüreğimin kırık kapıları
Bir çocuk geçiyordu içimden elinde yıldız
Gözlerinmiş bilemedim ilkin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!