Şimdi biliyorum
Sen bahardın zaten
Gelişinde çiçek açan
Gidişinle yaprak döken
Ben iste bir ağaçtım
Mevsimleri seninle yaşayan
Aslında bahar böyle ansızın gelmezdi.
Bu sene tomurcuklar erken patladı.
Bir pencere açıldı evde
ve o pencereden girdi içeriye
bütün bahçelerin kokusu birden:
yasemin mi, ıhlamur mu, yaban gülü mü…
Gözler gözlerle buluştuğunda
Zamansız anlar yaşanır
Kalpler ince bir pencere açar
Sonsuz maviliklere
Göğüslerde bir kuş çırpınmaya başlar
Usulca
Ne kadar acı varsa yollarımızda
Umudumuzu ondan çaldık
Şimdi öfkem de dolanıyor
Ama sevdan
O silahsız savaşçı
Hala hem sarp kayalarda
Akşam erken iniyor
Çaresizliğime
Ellerim ceplerimde
Sigaram dudaklarımda
Bekliyorum bir umut
Belki gelirsin diye...
Uykusuz bir sokağın ikiye bölündüğü yerdeyim
Sağdaki ev yangın, soldaki boşluk
Kapı aralığında unutulmuş bir anahtar
Kim bilir hangi kapıyı açacak
Hangi yanlış anlamayı
Bir akşam üstüydü seni sevdiğim
Güller bile boynunu eğmişti
Sen geçince sokaklardan
Kalbim bahar olmuştu…
Ay soyunur damarlarımda
Ve gece üryan kalır
Derin bir uçurumdan süzülür
Tenime vurur çıplaklığın cam kırıkları
Rüzgar omurgamda parmak izlerinle uyur
Şafak söküyor
Bir çocuğun gözlerinden süzülen
İlk ışık
Uykunun kıyısında unutulmuş bir rüya
Şimdi avuçlarımda çırpınıyor
Elimden tut çocukluğum
Gitme perişan olurum
Issız bir sokağın
Karanlığında unuttum gözlerini
Gece vakti çalındı uykum
Kabusunun içinden uyandım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!