Bir sabah aydınlığı gibi gelirsin
Sessizce, hiç haber vermeden
Gece yarısı pencereden süzülen
Ay ışığı misali
Düşersin içime güzelim
Seninle bir kırlangıç olsak
Kanat çırparken aynı göğe
Bir düşmez olsak yere
Bir ölüm olsak iki kişilik
Ne korkunç ne güzel
Seni sevmeyi
Hiçbir mevsime bağlamadım
Ne zaman sen içimden geçsen
Kalbim bir bahara kapı aralıyor
Gözlerimde yeşilleniyor Dünya
Seni sevmek
Yağmuru dinlemek gibi bir şey
Damla damla birikmek
Sonra coşmak gibi bir şey
Seni sevmek
Öyle bir sensizliğin içine düştüm
Aynadaki yüz benim miydi tanıyamadım
Ne yanaklarımda gamzem
Ne sevinçlerim de bahar kalmış
Sensiz ve mevsimsiz zamanların
Akşamüstülerindeyim
Sen yanımdayken
Ölüm yanıma yaklaşamaz
Sen yanımdayken
Korkularım geri çekilir
Sen yanımdayken
Yaşamak bile güzelleşir.
Anılara sıkışmış bir kare
Arka sokaklarda toz kokusuyla ıslanmış bir sabah
Bakkalın önünde gazoz kapaklarının madeni parıltısı
Arkadaşlar, arkadaşlar, arkadaşlar
Bir daha asla yan yana sığmayacak kelimelerdi
Bu akşam deniz kokusu getirdim
Sessizce bıraktım sofraya
Akşamın payına düşeni
Ellerin ömür kokuyor
Zeytin dalı gibi kırılmış
İçimde bir akşam vakti
Sonbahar demek
Yaprağın düşmesi demek değil
Koca bir yazın
Sıcak ve kavgalı
Akrep gibi sokan günleri
Bitirmek
Bir hüznü anlatırlar sonbahar deyince
Oysa ben senin gözlerini bilirim
Yaprak döker gibi döker içimi
Her sabah uyanan o yeşil beste ile
Senin gözlerin ıslak toprak kokar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!