Haziran... Şiiri - Nafiz Faik Erbaş

Haziranda gözlerin
denize dökülen bir akşam gibi
bir sıcak rüzgarla gelir uzaktan
daha çok hatırlamak, unutmayı beklerken
daha çok kalmak, gitmeyi düşünürken
işte böyle bir şey...

gözlerin
bir orman cümbüşü gibi ela
en mavisinden bir karanfil
en yeşilinden bir yaz sabahı
bir çocuk anlar gibi dünyayı
ilk kez öğreniyorum yalnızlığı
uzaklarda unutulmuş bir türkü
ve serin gözlerin...

gözlerin
bir şiirin yarısı,
gerisi dudaklarımda
haziran...
koynunda büyüyen
bu kızgın, bu çıplak ağaç
bir yanım hasret yangını
bir yanım zeytin karası...

Senin gözlerinde
maviyi, denizi, hasreti, elemi
öyle güzel ki haziranda gözlerin
ormanı, elayı, akşamı, yeşili
öyle güzel ki
insanın aklına hemen
zeytin ağacının gölgesinde
ölmek bile geliyor...