Müzahir Kılıç Şiirleri - Şair Müzahir Kılıç

Dağılmış bahçeler olmuş tarumar
Dostun bahçesinde yâd eller gezer
Cihan teslim olmuş solgun bir renge
Sararmış yapraklar yerlerde gezer

Seher nazlanıyor, ezilmiş bağrı

Can pazarında kuşlar: hepsi de saçma yemiş
Kanat gövdeye misafir, ha düştü, ha düşecek
Can çekişmede vurgun kurbanları
Hayatı ha bitti, ha bitecek
Yüreğim eziliyor çarelere naçar kalmaktan
Kendimi çok zavallı hissediyorum

Aklım aşklarıma düşman kesildi
Bir hâkim, bir savcı, mahkeme lazım
Bütün delilleri hiçe sayıyor
Bir sanık, bir tanık, avukat lazım

Sevdamı töhmette koydu sevgilim

Unutmak kolay değil, senle geçen günleri
Asla mazide kalmaz, yaşarım geçenleri
Bu gönül silmeyecek, sevip sevilenleri
Her nefes aldığımda adını anacağım

Bir kopma yaşadım ta derunumda
Bilmem acıdan mı ayrılıktan mı?
Acı bir hüzündür sardı her yanı
Ortalık karardı karanlıktan mı?

Bir ince tevazu, bir süzgün bakış
Nezaket işlenmiş hem nakış nakış
Kâfi mi ifade övgü ve alkış
Her telde asalet saçılmış sana

Bir düzen işlenmiş, haddeden geçmiş

—Kahraman ordumuzun Mehmetçiklerine —

Yürüyüş kararı, vatan kararı
Bir-iki, iki-üç sayıver gitsin
Tüfek çatılacak duyarsan eğer
Üçlü saç ayağı yapıver gitsin

Güzellik bir bütün, sen baş öğesin
Fakat yaşanmıyor sen olmayınca
Bahçede çiçekler boynunu bükmüş
Billâh açmıyorlar sen olmayınca

Bu durgunluk sanki ölü bir hayat

—Eşime
Ellerimden tutup yeni hayata
Bağlayıp ta beni yaşatan sensin
Muhtaç olmuş iken kol ve kanata
Kucak açıp beni kuşatan sensin

Sormaz mısın noldu açtığın yara
Ya merhemin gönder, ya tuz ekeyim
Söylemem derdimi, dosta ağyara
Ya gönlümü şad et, ya yaş dökeyim

Artık iflah olmam, yoktur çaresi