Müyesser Doğan Şiirleri - Şair Müyesser ...

Yokluğun acemi duâlar ettirdi.
Evrende tutunacak ,
bir yıldızın kuyruğuna bir hayal.
Seccademle alnım arasında kaldı adın.
Susarak söyledim,
Allah da biliyor bizi.

...

Sen kalbimin kuytu iklimlerin de açan sevda çiçeği ....
Sen herkesten sakındığım ruhumun bahar kokulu giz'i...
Gönül coğrafyamın mavi seyyah'ı,
Sensiz geçirdiğim her gün,

Ben gidiyorum baba...
Seni toprağa ellerimle gömdüm
Cennette çiçekler açasın ....
Şefkat melekleri dostun...
Cesaretin postun olsun.
Erdemli bir ömrün,

Bir ateş, bir sigara,bir Ağustos...
Bir şiir,bir özlem kokusu burnum da,
Çok bekleyişlerinin yorgun gülüşü dudakların da,
Derdi olanın ayağına gelir dermanı,
Ruhun yara bere içindeyken ,
Şifanı ben koydum avuçlarına.

Başıboş dolaştığım yollar ,
Darmadağın yağan kar tanelerinden,
bir taç saçlarım da.
Bir yetimin bastığı ıslak kaldırımlar,
Bir duânın kaçıncı nakaratın da .
Bir kıyametin alemeti ,

Son nefesime kilitlidem hayatın âlayını,
Kim vâdetmiş mutluluk gülmeyle eşdeğer...
Beni büyüten acılarımın allı pullu geliniyim ben...
Kınalanmış uğurlanmış vedalarımın düğünü mahşer de bir köşe de ...
Şimdi kalbimden melekler öpüp uğurlar mı beni ?
Bir ruhu olsaydı keşke çiceklerin ...hâlis bir sevgiyle

Hüzünlerimizi kuşanıp,
Mutlu olma umuduna gideriz seninle.
Kapıları mavi bir gecekonduyu,
Saray yapan gülüşlerindir .
Sıvayıp duvarlarına asarsın,
Altın varaklı gözlerini.

İlahi bir sözden damıttım bu şiiri,
Yerküre ve gökkube de şıkışmış bir nisyanım.
İnanma kuşlar yalnız uçarken özgür,
İnsanın eline düşünce ,
tutsaktır kafes de,
Ruhumun ,

Dağların kar mevsimindeyiz
Tenim de dolaşan ayazlar ...
Değil ruhumu üşüten...
Senin buz kesmiş sözlerin ..
Ve gözlerin kar tanesi gibi
Yuva kurmuş kirpiklerime.

Bir bahara uyanır Ankara
koşturur oradan oraya bedenler ...
Varacakları yerin ecelin otağı olduğunu unuturcasına...
Bir güneşe sarılır Ankara
Birileri doğar birilerinin öleceği gündür kimbilir..
Bir ezan vakti