Müyesser Doğan Şiirleri - Şair Müyesser ...

Müyesser Doğan

Ihlamur vadisine serpilmiş bir kutsal toprak gibiydi kahverengi gözlerin,
Son bakışında ki derin mezarlardan kurtar beni.
Sesinin renginin bir tonu yok evren de
Sen konustukça
Kimsenin bilmediği o renge boyandım.
Sustu dilim vuruldu kalbim...

Devamını Oku
Müyesser Doğan

Al götür beni bu şehirden,
havası vefa kokan kentlere gidelim.
Bir lokmayı paylaşırız ,karnımızı doyurur umut.
İki cay'a bir şeker yetmez mi?
Katık ederiz zamana kitaplarımızı,
Biran bir ilham doğar güneşle beraber

Devamını Oku
Müyesser Doğan

İnanmakla başladı herşey,
Sanmakla yanılmak arasın da yoğruldu zaman,
İki çığlık arasına saklanan suskunluğum ,
Mahçup ve mağrur bir utangaçlığa teslim olmuş.,
Hüznü öpüp başına koyduğum vakitler de ,
ikiden az bir den çok,

Devamını Oku
Müyesser Doğan

Kerahat vakti girdi sensizliğin,
Gönlümün mabedin de kaç niyet bozdu itirafım.
Oysa ne kadar çok kalbim de azlığın.
özlemin bir silah,
Bir kurşun sana, bir kurşun bana,
Gülerken öldüren ecel senmisin ?

Devamını Oku
Müyesser Doğan

Sen geleceksin diye
İki umut dervişi bekler eşiğim de .
Aynalar hep doğruyu söyler sevdiğim
Gözlerine baktığında kavuşmayı düşleyen
Bir çift okyanusun fermanı yazar
Göge kanatlanıp yükselir

Devamını Oku
Müyesser Doğan

Camdan bir kalbi sol yanıma birakan tanrı!
Ben
bir peygamber duâsında öğrendim sevdayı.
Bu yüzden adanmışca teslimiyetim ,
Bir derviş sabrıyla,
Bir azizin müjdesi gibi yaşamak.

Devamını Oku
Müyesser Doğan

Düştü bağrına hırçın bir yağmur.
Meyveye durmadan soldu çiçek dalın da...
Avlusun da bir mâbedin,
Müstâkil şiirlerim var askı da,
gönlü kırık olan başını öne eğmeden alsın.
Hayal fakiri bir zerdüşt zikri çeker kaldırımlar.

Devamını Oku
Müyesser Doğan

Renkler de ölür birgün...
Ne tebessüm kalır ,ne umuda dair.
Bir renk...
Yüzler soluk ,sokaklar soluk şehirler soluk....
Ne denizin ne göğün mavisi ...
Ne yaprağın ne çimenin yeşili....

Devamını Oku
Müyesser Doğan

Sustu sesim ,avazım sustu.
Kırıldı aynalar, güzelliğini yitirdi iki ceylan göz.
Küçük kıyametim koptu
Kasım da bir şafak vakti.
Ne dil söyler ,ne gönül.
Gözyaşım okyanus oldu.

Devamını Oku
Müyesser Doğan

Ateşi ateşle söndürür bir abdâl,
Gözünün pınarına bağdaş kurmuş hüznü,
Tuzu katık eder yaşına.
Buralar genzi yakan gurbet kokarken,
Topla sevgini servetini.
Beşinci mevsim geldi.

Devamını Oku