Müyesser Doğan Şiirleri - Şair Müyesser ...

Yalnızlığım üşüyor ,
Elinden tutup ,bağrına bassan.
Çürümüş kararmiş inanmaları,
Ruhu ölen,
bedeni şenlik yapan,
insanlardan beni saklasan.

Uyuyorsun,
Derin bir uykunun mahmurluğu
gönlün de.
Kilitli dillerin hiçbir duâya açılmaz,
Hem sen tanrıya inanmaktan da vazgeçmiştin.
Kayan yıldızlara dilek dilemeden,

bir öğlen vakti ağustosun
Bir kırçiçeği kendini kopardı sana verdi.
Ne kadar da narin, bir o kadar da kırılgan
Yorgundu belki perperişan,
Ama senle umutlu,
zişan ve bahtiyar.

Kalbim de Bir kırlangıç açlığının kanat çıpınışları....
Tükenmeye çeyrek kala,
Vazgecişlerimin son kaçışları
Gizli saklı yaşayamayacak kadar ruhum da büyüyen sitem ahları .
Yankı yankı suskun çığlıklarımla...
Aç kapını yalnızlık...

Eğreti sevmelerin tuzu dimağım da,
Kırk yamalı bir kalbin sancısı,canevinde yurt etmiş.
Gülmeyi ağlamaya tercih ettiğim günden beri,
Dudak kenarlarımda gozyasımın atlasları,
Somurtkan bir Kentin yol kenarları gibi...
Bir nihaventle başlar,bir hicaz makamı bitirir

Rahmanî bir ruh taşırız her birimiz.Biz tanrının gölgelerini yansıtan bir şaheser değil miyiz?
Ve sen ve ben ,
Bir ruhu ete kemiğe burumus bir ilahın umut ettiği elçiler değil miyiz?
Hatalarımız,hikâyelerimiz hayatlarımız,her birin de huzur,hüzün,mutluluk,enkaz kalıntıları yok mu?
İşte şimdi sifalamak için ruhu
,incindiğimiz yerin yaralarını sarmak için şiir,

Ben gidiyorum sen den...
Kal demeni bekleye bekleye gidiyorum.
Ateşin yakmadığı,yağmurun ıslatmadığı...
Vedaların ülkesine gidiyorum.
Bir türküyü tekrar tekrar dinleyip
Sözlerini sana ben yazmalıydım...

Hürriyet herkese hürriyet ,
Asilce yaşamak iliklerine kadar.
Zalım den korumak kollamak mazlumu.
Gücü kuvveti iyiler de derlemek.
İstikbâl bir yüce ülkü,
Yalan dan hileden uzak.

Saman alevi gibi değilmiydi zaman..
Bir karınca gibi o aleve su taşıyan ben .
Yanmak kül olmakmı dersin
Yoksa kul olmak mı yanmaya.
Bir bilinmezin tutkulu yolcusuyum.
Bir tutkunun müptelası ben...

Bir yağmur tanesi kurşun olabilir mi ?
Ölümü yaşatan gözlerin mi gözlerime...
Göğü yarıp rahmeti kirpiklerime döken...
Hangi meleğin emanetidir şimdi.

Bir yola düştüm sonamı götürür