Ateşim,Senin korunla yanmaya geldim...
hasret kokan yelim,sol yanında esmeye geldim ...
Güneşim, ısıtayım ayaz da üşüyen ellerini...
Yıldızım kayıp gideyim gözlerin de ...
Senin son dileyin olmaya geldim...
Gecenin karasıyım,alnının akı.
Ben seni sevdim.
adem ve Havva daha toprak ve çamurken,
Musa'nın asası,
bir karaçam tohumunun için de saklıyken.
İdris'in dokuduğu kumaşın,
ipeği kozasın da iplikken.
Bir kış günü,
Guneşi aymaz sabahın da ankara'nın
Ben inşirah ferahlığı beklerken tanrıdan .
Sabah ezanıyla göğe açılır duâ zulâsı.
İki kürek kemiğinin ortasın da
Bir yumruk büyüklüğün de kalbim...
Dokununca göklerin yaşı,
yüzünün çehresine,
Sokulunca bir rüzgar göğsüne,
koynun da ısınınca,
Yüreğinin ateşin de,
Kor ateşim harlanınca.
Kime tutunur bu hayatta insan
Kime liman desem
Fırtınalara attı beni...
Bir deniz feneri kim olur.
Ölümden tutup kurtaran canımı...
Kime tutunur bu hayatta umut...
Boynunu bükme ey gönül!
Putlarda dile gelir ,
Hesaba çekilir birgün.
Ayağa düşer kötülük,
Ar ağacının dalları,
Dar ağacına dönüşür birgün.
Bir veda şiiri
Bir başka yemine tutsak ettiğin ömrünün kafesin de bir mavi kelebek yaşar mı?
Göğüme âma gecelerin karanlığı siner sen bilemezsin.
Bir yıldız da sakladım adını
Kim bilebilir kalbime konan hasret kuşlarından başka ...
Gecelerime sığdıramamıskan ahlarımı.
Aralandı sis perdesi,bir sabah
Kalktı üzerimden bin yıllık uyku.
Gözlerim de gördüğüm ışık süzmesin de,
Yüzünün yansıması.
gözlerine deyince bir kuş cıvıltısı.
Aç sevdigin kapı pencereleri
Bir Şehre emanet edip cocukluğumu
Bir yalnızlığı sırtlanıp
Yok olmakta birikti gidişlerim ...
Bir bizans kalesinin tam orta yerinde
Yalnız bir minarenin yalnızlığı benimki
Hangi ayetin tecellesi kaderim
Canımın şiir yanı.
Kozası yanmış bir kelebeğim avuçların da
Denizin mavisi ,
başağın sarısı ,
Güz gülünün pembesi kanatlarım da.
Tüm ümitleri bir güne sığdırılmış bir ömür benimkisi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!