Durumumuz hep çıkar işi
Bunu bilen götürür malı
Anlamıyorsa bundan kişi
Baktırsan bile çıkmaz falı.
Biri deniz aşar zahmetsiz
Bekledim evet bekledim günlerce
Kafamda homojen binbir soruyla
İndim, çıktım basamaklardan
Kah yanlızlığa daldım
Kah kalabalıklardan sıkıldım
Ve kapıların perişan telaffuzunda
saçları gri gözleri mavi
bir tren yaklaşıyor sanki
akıp gittiler gözlerimden
beklediğim değildi belki
vakit geceyarısı olduğundan
Yüzüme bakmıyor benim sevdiğim
Küstüğü bir şey var hiç anlatmıyor
Huzursuzum terk etti güvendiğim
Telefona çıkmıyor aramıyor.
Ah nasıl beklemek nasıl gün ve gün
Beni bulamazsan üzülme
Çoktan gitmiş olacağım sen geldiğinde
Geri dönüp gitme hemen bir bak
Senin için bıraktığım anıları bulacaksın
Ne kadar çok beklediğimi anlayacaksın.
Beklenen gelmedi, gelen vazgeçti
Dilimce konuşmadı var sandığım
Ne zaman yaklaşsam kaybolup gitti
Bir, bir uzaklaştı hep bağlandığım.
Ah ne kadar güzeldik bir zamanlar
O gençlik o günler bitmez bilirdik
Saçımızı savururdu rüzgarlar
O sima, o endam solmaz bilirdik.
Bilmiyorduk o yol nereye çıkar
Seneler alsada sana ulaşmak
Sabırla bıkmadan bekleyeceğim
Ne kadar zor olsa sensiz yaşamak
Yinede hayata küsmeyeceğim.
Değilmi ki aynı gök altındayız
Şu an burdayım
Yakında orda olacağım
Bilemem hangi gün hangi saat
Ansızın kaybolacağım.
Dünya bahçesinde
biliyorum gerçeksin varsın
belki bir şehir, belki bir kırsalda sın
belki çok yakın belki çok uzaksın
belki bir günaydınla başlar günün
belki bir söze takılır gülüşün
belkide sarılmıştır dört yanın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!