Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Kırılsın kalemim
Yırtılsın kağıt,
Neden diye sormayın
Böyle bir ağıt!..
Adem'le Havva'yı gösteren kayıt
Şimdi neden millet

Babam bir Ahmet KAYA şarkısında,
Annem Zülfü Livaneli dinlerdi...
Hiç haram yedirmedin bana,
Bir lokman bin heceye bedel be baba...
Hepsi Özal'ın katma değerine dahil...
Babamı çok sevdim,

Büyümeyin çocuklar sakın,
Biz heves ettikti bir zamanlar
Ne vakit büyürüz diye
Şimdi küçülme makinesi
Arıyoruz...
O zamanki düşünce işte,

O gizli sevdayı bir sen, bir ben
Yalnız biz biliriz,
Kimler çekememişse artık
Biz varız,biz çekeriz;
Kimseye olmadık çok şükür muhtaç,
Belki yarı doyduk,bazen aç,

Ağlamak bana mı has?
Bilmem acılar btirdi beni ne diye
Harap gönlüm bana senden hediye
Kahroldum yıllarca koştum peşinden
Kaderim yenmedi beni,
İnan buna kefilim

Nerde eski günler
Gel de sevindir yine beni,
Ben sensiz yapamam,
Varlığın öldürsün beni...
Şimdi teselliyi ben söyle nerde bulayım,
Hasretin hançer içimde

Haykırır bitkin ruhum
Gittiğin günden beri,
Avutmaz hatıralar bile...
Dön artık ne olur iki gözüm,
Eriyip gidiyor gözümde yüzün;
Nere baksam,ne yapsam

Tek tek yoldun da çiçeklerini
Güzelim papatyanın;
Suçu neydi acaba...
Sevmiyorum seni artık,
Anlamadın mı hala?!..

İnsanları kandırmak kolay,
İnan ki inandırmak zordur...

Gittiğin o gün var ya
İnan akla zarar
Bil ki hiç durmadan ağladım
Sabaha kadar
Anladım bir kez daha sensizliği
Üstüme üstüme geldi