Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Kırılsın kalemim
Yırtılsın kağıt,
Neden diye sormayın
Böyle bir ağıt!..
Adem'le Havva'yı gösteren kayıt
Şimdi neden millet

Babam bir Ahmet KAYA şarkısında,
Annem Zülfü Livaneli dinlerdi...
Hiç haram yedirmedin bana,
Bir lokman bin heceye bedel be baba...
Hepsi Özal'ın katma değerine dahil...
Babamı çok sevdim,

Büyümeyin çocuklar sakın,
Biz heves ettikti bir zamanlar
Ne vakit büyürüz diye
Şimdi küçülme makinesi
Arıyoruz...
O zamanki düşünce işte,

O gizli sevdayı bir sen, bir ben
Yalnız biz biliriz,
Kimler çekememişse artık
Biz varız,biz çekeriz;
Kimseye olmadık çok şükür muhtaç,
Belki yarı doyduk,bazen aç,

Ağlamak bana mı has?
Bilmem acılar btirdi beni ne diye
Harap gönlüm bana senden hediye
Kahroldum yıllarca koştum peşinden
Kaderim yenmedi beni,
İnan buna kefilim

Beni an her gece
Uykuların kaçtığı an
Anlamazlık edip de
Tekrar daldığın zaman
Rüyanda bile karşındayım
Biliyorsun sen de inan...

Sebebim,var olma nedenim
Sendin yar;
Bundan böyle her mevsim
Artık sonbahar,
Sendin ilk heyecanım,ilk hevesim
Bilmem nereye kadar

Aslında altı da bir,
Üstü de yerin;
Sen adam gibi yaşa,
Kimseyi kandırma derim;
Allah büyüktür inan,
Ne getireceği belli olmaz

Övünmekte haklısın
Bu mazi senin eserin,
Yaktın,yıkıp gittin her şeyi
Al,kalanı da yak
Bu senden son dileğim
Zaten yanmış yanacağı kadar

Ben bir kalp doktoru değilim,
Ama,kalbin düşmanı
Düşman değil,dosttur;
2 kere 2 her zaman 4 etmez;
Bazıları kendi çıkarına elde ekler,
Mesela,kafa takmışken bir şeye