Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

O kadar dilek tuttum ki
Yıldızlar kayarken,
Maalesef hiç biri tutmadı;
Acaba niye?!
Şimdi gökyüzünde hep gözüm,
Ay ne zaman kayacak diye...

Gerçek Dost Dediğin Böyle Olmalı

Genç adamın biri,
Dermiş babasına her gün;
‘Benim de dostlarım var, sendeki dost gibi’
Baba, itiraz eder,

Ellere dost oldun
Bana yabancı,
Kimsem yoktu senden başka
Nasıl inandım sana
Söyle yalancı ?!..
Yerle gök birleşir gelince o gün,

Bir çıkmazda hapsolan,
Her kapıdan kovulan,
Bir kuldum ki kahrolan;
Hayat senle başladı...
Gitmem artık kovsan da,
Kızmam artık sövsen de,

Hep ben suçluyum sence,
Sende yok mu hiç kabahat?
Keşke olmasaydık ikimiz de,
Bilmem dünya eder miydi rahat...

Her suşusum
Bir vedaydı aslında,
Sana karşı
Koymayışımdan da mı anlamadın,
Her şeyi bilen sen
Neden olamadın ki

Ne oldu sanki,terk ettin beni,
Eller bildi mi ki sanki kıymetini;
İstemem sakın bir daha dönme geri,
Ne senden sonrası ne de ondan evveli,
Mutluluk ararken değdi bir dost eli,
Sevemem gayrı böyle bir sahte seveni;

Girmedin sanma rüyalarıma,
Aklımdan hiç çıkmadın ki;
Her bakışın bir macera,
Her gülüşün bir uçurum
Dümdüz yollarda bile
Yokuşundan uçuyorum...

Yalnızlıkla doluyum,
Varlığına köleyim;
Kimseler bilmesin bırak,
Sade sen bil yeter
Sana hasret öleyim,
Gitmem hiç dedin en başta

Baktındı bir zamanlar
Bana öyle sever gibi;
Ne vakit caydın
Söyle güzel,
Beni böyle ezer gibi...