Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Haykırır bitkin ruhum
Gittiğin günden beri,
Avutmaz hatıralar bile...
Dön artık ne olur iki gözüm,
Eriyip gidiyor gözümde yüzün;
Nere baksam,ne yapsam

Tek tek yoldun da çiçeklerini
Güzelim papatyanın;
Suçu neydi acaba...
Sevmiyorum seni artık,
Anlamadın mı hala?!..

İnsanları kandırmak kolay,
İnan ki inandırmak zordur...

Gittiğin o gün var ya
İnan akla zarar
Bil ki hiç durmadan ağladım
Sabaha kadar
Anladım bir kez daha sensizliği
Üstüme üstüme geldi

Hiç bakmamış gibi gözlerine
Hiç görmemiş gibi yüzünü
Ben seni hiç görmedim öyle bil
Ne kadar sevdimse seni
Ne kadar sevdinse de sen beni
Ne olur artık hatırandan beni sil...

Zehiri ilaç diye bedava dağıttılar,
Sonra panzehiri kat kat pahalıya sattılar...
Kendileri cenneti yaşarken dünyada
Bizi öteki alemdeki cennetle aldattılar,
Göbeklere muska yazıp
Sopayla cin çıkarttılar,

Bi düşünelim eğri de olsa
Oturuşumuz
Dosdoğru düşünelim dostlar
Öte dünyayı düşünüp
Aç kalmamızı isteyen meczuplar
Bu dünyada krallığını kurmuş

Çocukluğumuzda belki macera olsun diye
Belki de canımız çektiğinden midir bilmem
Çünkü ne bahçemiz vardı ne elma alacak paramız,
Arkadaşlarla kafaları birleyip
Bahçelerden çaldığımız elmaları…
Parasızlık bu ya

Beni an her gece
Uykuların kaçtığı an
Anlamazlık edip de
Tekrar daldığın zaman
Rüyanda bile karşındayım
Biliyorsun sen de inan...

Sebebim,var olma nedenim
Sendin yar;
Bundan böyle her mevsim
Artık sonbahar,
Sendin ilk heyecanım,ilk hevesim
Bilmem nereye kadar