Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Sakın gitme boşuna
Ağlamam hiç ardından
Ağıtlar yaksan da bitirdin bunu çoktan
Herkes ağlar gizlice
Zannedilirse de sebepsizce...
Bakma öyle durduğuna

Yıldızlar söndü sabah olmadan,
Birden ayrıldık aşka doymadan;
Çıkar mıyım bilmem sabaha
Son kez sesini duymadan

Kaybederken kendini aslında

Bu şehir bana tuzakmış,
İnsanların her biri dost görünse de,
Ciddiyetten uzakmış;
Kimi kime şikayet edeyim söyle yar...
Sen olsan ne yaparsın?!..
Yakardım ben bu şehri

Ellerin yerine koyamam seni,
Kırarım kadehi ,kıramam seni;
Sen bana her daim bir iç sestin,
Cümle alemle ilgiyi kestim,
Üstüne alınma sakın ha!
Ben sana değil,

Hafife aldığın o gerçekler
Bir gün çarpınca kafana,
O zaman inanacaksın,
Anlayacaksın bil ki;
diyeceksin:"Ben ne diye uymadım bu
adama..."

Kocatepe yanık ve ihtiyar bir bayırdır
Ne ağaç, ne kuş sesi, ne toprak kokusu vardır.
Gündüz güneşin, gece yıldızların altında kayalardır.
……
Kayalıklarda şayak kalpaklı nöbetçi
Okşayarak gülümseyen bıyığını seyrediyordu Kocatepe’den

Dargınım kendi yüzüme bile,
Aynada görsem bakmam nafile
Kimseyi görmek gelmiyor içimden;
Artık sonum geldi mi ne!?..

Madem gidiyorsun
Böyle nedensiz,
Kafama bir kurşun
Sık da öyle git...
Evimiz hala ayakta
Bense amansız hasta yatakta

"Bir varmış,bir yokmuş" ifadesini masal zannetme!..
O, Sensin aslında...

Alıntı...

Evimizde çeşme yoktu
Annem su getirirdi belinde
Ta ötelerdeki sokak çeşmelerinden
Güğüm güğüm;
Şimdi anıyorum da o günleri,
Boğazım düğüm düğüm,