Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

KERAMETİ KENDİNDEN MENKUL
O DA BENİM GİBİ ACİZ BİR KUL
NEYİNE KANAR,NEYİNE İNANIRSINIZ BU İN-SANLARIN?
YANİ KENDİNİ İN_SAN
SANANLARDANIN?!..

Kargaların kıçıyla güldükleri,
Bir gün defol git,
Ertesi gün ;
Ben öyle demek istemedimdi,
Sen hep yanımda olmalısın...
Diyenleri alkışlayanlarla,

Yalnızlık zor elbet,
Bak ne söyleyeceğim;
Yalnızlar intihar eğilimlidir derler ya,
Aile kurmuş,aklı başında,
Onca yıl çor çocuk yaşarken
Canına kıyanlara,

Fakir,bir kütükten kışlığını çıkarır,
Marangoz;sehpa,sandalye,masa,
Sanatçıysa görür onda mükemmel bir heykel,
Yani,herkesin derdi kendine has,
Başka,başka...
Oduncunun kafasıysa onu parçalayıp yakacak diye satmak...

Hızlı çek kürekleri kayıkçı,
Değil 'Mehtap' ,kurtlar kuşlar uyansın
Beni yıllardır uykusuz bırakan
Bu aşk,bu hayat
Bir gecelik de olsa
Şu kahrolası kahrıma dayansın...

Dünya bile iki yüzlü bilirsin;
Biri yer,
Diğeri,gökyüzü...

Alıntıdır...

İLK ANDA DUYARSIN DİYE
BAĞIRDIM AVAZ AVAZ,
NE GELEN OLDU NE SORAN...
KALKMIYOR NE AĞIRDIR Kİ BU ENKAZ,
SON KEZ BAĞIRDIM ,YANİ BU SON GÜCÜMDÜ,
KİMSE DUYMAMIŞ BELLİ ,

Uykusuz,umutsuz
Kapkara geceler
Nere baksam sen varsın...
Dayanmak zora bindi
Dilim hep seni heceler;
Şu berbat dünyanın bilmem

Yokluğundan ölürken
Hiç mi gelmedim aklına,
Yarınlar bizim derken
Nasıl yalan söyledin?!
Demek sever gibi gösterip
Benle gönül eğledin...

Her aşk masumdur ilk başta;
Her şey gelişir yavaş yavaş,
Olgunlaştıkça yaşta;
Bakmak farklı dostum,
Görmek bambaşka,
İnan dönmek zor gibi