Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Mekanın cennet olsun,
Varlığın hep güzeldi,
Yandırdın içimizde sönmez bir kor;
Yokluğuna alışmak
Ecelle yarışmak kadar zor...
Biz seninle bir bütündük

İnsana şiir yazdıran,
Olmadık anlarda kağıt,kalem aratan;
Kimdir, nedir? Aslında biliyorum,
Gecenin en ıssız,en karanlık,
En kalın duvarlarının ardında
Beni çaresiz bıraktın ya

Adını bile anmam artık,
Yetti canıma yaptıkların,
Bana cehennemi arattırdın ya ,
Aklıma gelmeyenler geliyor yazık;
Giderken veda bile etmedin,
Bu adam bensiz ne yapar demedin,

ALLAH'tır haşa,
Şerefsizin parası;
Ona göre,
Duvardaki deliktir
Yoksulun kapanmayan yarası...

Sensin benim her şeyim,
Senden başka kimsem yok,
Daha başka ne deyim;
Sen söyle,kime,nere gideyim?!..
Kaybolan yıllar olsa da
Kaybolmadı bende yerin

Girdim tüm kapılardan,
Arkasında "Sakın ha!" yazılanlardan bile..
Kapı girmek için değilse,
Niye yapılmış,
Niye girenlere günah yazılmış,
Bahtı karaysa sevdamın

Sırtından vurana
kızma, ona güvenip arkanı dönen sensin;
Arkandan konuşana da darılma,
Onu insan yerine koyan yine sensin...

Ö.HAYYAM

KERAMETİ KENDİNDEN MENKUL
O DA BENİM GİBİ ACİZ BİR KUL
NEYİNE KANAR,NEYİNE İNANIRSINIZ BU İN-SANLARIN?
YANİ KENDİNİ İN_SAN
SANANLARDANIN?!..

Kargaların kıçıyla güldükleri,
Bir gün defol git,
Ertesi gün ;
Ben öyle demek istemedimdi,
Sen hep yanımda olmalısın...
Diyenleri alkışlayanlarla,

Fakir,bir kütükten kışlığını çıkarır,
Marangoz;sehpa,sandalye,masa,
Sanatçıysa görür onda mükemmel bir heykel,
Yani,herkesin derdi kendine has,
Başka,başka...
Oduncunun kafasıysa onu parçalayıp yakacak diye satmak...