Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Sakın gitme boşuna
Ağlamam hiç ardından
Ağıtlar yaksan da bitirdin bunu çoktan
Herkes ağlar gizlice
Zannedilirse de sebepsizce...
Bakma öyle durduğuna

Bu şehir bana tuzakmış,
İnsanların her biri dost görünse de,
Ciddiyetten uzakmış;
Kimi kime şikayet edeyim söyle yar...
Sen olsan ne yaparsın?!..
Yakardım ben bu şehri

Ellerin yerine koyamam seni,
Kırarım kadehi ,kıramam seni;
Sen bana her daim bir iç sestin,
Cümle alemle ilgiyi kestim,
Üstüne alınma sakın ha!
Ben sana değil,

Hafife aldığın o gerçekler
Bir gün çarpınca kafana,
O zaman inanacaksın,
Anlayacaksın bil ki;
diyeceksin:"Ben ne diye uymadım bu
adama..."

Mesela:Günaydın, dedin
Tanımadığın birine
Yanıt gelmedi mesela
Ne kaybettin?
Rast gele dedin bir avcıya
Ses yok seda yok

bir kapı hiç açılmamış..
girenlerden haber yok!
bizlere hep beklemek
önünde hep
pineklemek düştü...
hep yumdun gözünü

Aşkın eskizi mi vardı da,
ben çalışmadım...
Öyle bina yapmadan
Çizim yapanlar gibi...
Çizdin,beğenmedin sil gitsin...
Bu öyle bir şey ki

Kahpelik,verdiğin sözü tutmamak,
Yapmam dediğini fazlasıyla yapmak,
Geliyorum deyip,saatlerce oyalamak,
Kahpelik salt dişilere has bir özellik değildir yani,
Erkek zannedilen,ama insan olamayan zavallılar varken,
Bir de karı,cadı,eksik etek vb...

İnsanlar da fotoğraflar gibi;
Ne kadar büyütürsen,
O kadar düşüyor kalitesi...

Joker sözlerinden

Koskoca dünyanın çektim de ben kahrını,
Çekemedi sevenlerim geçti bir ömür
Alın artık ahımı;
Yarını dünden belli ölü gibiyim,
Artık ne deseler de
Ben böyle biriyim,