Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

DÜNYAYI BATIRANLAR
BAĞIRIYOR AVAZ AVAZ,
ULAN KAÇ KERE SÖYLEDİK!
HİÇ Mİ AHLAK YOK?!
HİÇ Mİ UTANMAZSINIZ?
NEDEN YÜREĞİNİZ BÖYLE AYAZ?!...

Kırdığın bir gönül,
Daha sever mi bilmem...
Şahsen idamlık olsam,
Karşında hiç eğilmem,
Kırılan cam değil,zincir değil,
Oysa bir garip yürek ...

Kırdığın bu gönül
Daha sana tapar mı bilmem
Yani,idamlık da olsam
İnan önünde eğilmem...

Kırılan cam değil,

Doluyum dünden daha beter
Gelme üstüme,gelme diyorsam!
Boş görünsem de aldanma sakın,
Bu yürek neler gördü
Neler yaşadı bilmezsin
Sevmekte de ustadır ya

Hayatın bir anlamı yokmuş desem
yeri var;
Bundan böyle bana her mevsim sonbahar,
Çok kışlar yaşadım,
Çok baharlar geçti sensiz,
Bilmem neden ayrıldık,

Elveda hayat
Merhaba sonsuzluk,
Yani anla ,doğrusu sensizlik;
Koyacağı kadar koymuş zaten
Takozunu kahpe felek;
Ne kadar daha koyar bilmem de,

Çöpe attığın poşette
Kırdığın kalbim de vardı;
Söyle seni kim kandırdı da
Beni aklından çıkardı...

Sakın gitme boşuna
Ağlamam hiç ardından
Ağıtlar yaksan da bitirdin bunu çoktan
Herkes ağlar gizlice
Zannedilirse de sebepsizce...
Bakma öyle durduğuna

Yıldızlar söndü sabah olmadan,
Birden ayrıldık aşka doymadan;
Çıkar mıyım bilmem sabaha
Son kez sesini duymadan

Kaybederken kendini aslında

Bu şehir bana tuzakmış,
İnsanların her biri dost görünse de,
Ciddiyetten uzakmış;
Kimi kime şikayet edeyim söyle yar...
Sen olsan ne yaparsın?!..
Yakardım ben bu şehri