Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Benim ömrüm ha yirmi beş,
ha yüz yirmi beş...
beş kuruşun
lâfı mı olur?
milyarların yanında...
sayılır mı kum tanesi

Kocatepe yanık ve ihtiyar bir bayırdır
Ne ağaç, ne kuş sesi, ne toprak kokusu vardır.
Gündüz güneşin, gece yıldızların altında kayalardır.
……
Kayalıklarda şayak kalpaklı nöbetçi
Okşayarak gülümseyen bıyığını seyrediyordu Kocatepe’den

Dargınım kendi yüzüme bile,
Aynada görsem bakmam nafile
Kimseyi görmek gelmiyor içimden;
Artık sonum geldi mi ne!?..

"Bir varmış,bir yokmuş" ifadesini masal zannetme!..
O, Sensin aslında...

Alıntı...

Evimizde çeşme yoktu
Annem su getirirdi belinde
Ta ötelerdeki sokak çeşmelerinden
Güğüm güğüm;
Şimdi anıyorum da o günleri,
Boğazım düğüm düğüm,

Bir zaman uğruna
Ölümüne köleydim;
Nasıl oldu da
Ayrı dünyalara karıştık!..
Sanki kötülükle yarıştık
Ne selam sabah,

Yürüyemezsen bırakıp giderler
Beklemezler başında
Önemli değil ölmen
Nerde,nasıl,kaç yaşında;
Ne yazacak kim bilir
Varsa eğer bir mezarın

Bir sen sanma kendini
Beni de vurdu hayat
Gel de sen bunu dertsize anlat
Gelme meyhaneci üstüme benim
Saymakla bitmez ki dertlerim
Boş ver de artık her şeye

Salkım salkım soluyor çiçekler
Yer verdiğim gönlümde,
Sevinçliydik öyle çok
Şu üç günlük alemde;
Sağolasın sevin artık
Ölülere döndük sayende..

Beni gördüğün zaman
Yaşlar aksın gözünden
Sokaklara düştüğüm
Bil ki senin yüzünden

Yürüyorum yalın ayak