Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Gülüşler birleşip dönüşürken kahkahaya,
Beni saran düşünce yüzdür;
Sorarım hep kendime:
Neden,ağlayışlar
Bu kadar yetim,
.....

Ali'si,Hans'ı
Muhammed'i,Mustafa'sı
Mikail,İsrafil,Cebrail,
Yasef,ya da Yusuf,
İbrahim,Abraham,
Celal,Celil,Cemil,

Ne zaman geçsem
Evinizin önünden
Yüreğim hisseder beni bekleyişini,
Bastığım kaldırımlar da özlemiş olmalı ki bu geçişi;
Bana bekçilik yapar gibi
Ses çıkarmaz hiç duyayım diye seni,

Bir rüzgar esti bahtıma
Saçtı savurdu her şeyi,
Kırılmadık dal mı kaldı;
Esen sendin hayırsız,
Bende sevecek
Hal mi kaldı...

Kırdığını kabul et;
Kırıldığını gösterme,
Dik dur ezilme sakın,
Yani,birilerinden olsun bir adım farkın...

Sen hiç kül tablasında sigaran dururken,
Bir yenisini yaktın mı?
Ölüp gitmiş sevdiğin acep gelir mi diye
Günlerce pencereden baktın mı...

Kont,silahşorlerine;
"Hayata,ölümden korkacak kadar bağlı değilim." demiş.
Aslında,normal ölüm,malum ya normaldir,
Normal hırsızlıklar eşya,para,altın, ya da kendilerince hafif ama kıymetli şeyler...
Aslına bakarsanız,bunlar hep yerine konulabilecek,
Yeniden kazanılabilecek olanlardır...

Dökmeye niyetim yok içimi,
Zor sığdırdım zaten...
C.Süreya


Başımda et bitti artık,

Darası kendinden ağır hasımlar
Çökmüş üstümüze;
Ulan,alayınız gelse yeter de artarız
hepinize...
Bu devran sanılmasın hep böyle davranır,
Haksızların bilin ki

İlk kez şiir yazmak mümkün olmadı,
Sensiz bu güzel ortamda,
Kelimeler düğümlendi boğazımda;
Neden diye sorarsan,
Hep sen vardın aklımda...