Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

İnsanları kandırmak kolay,
İnan ki inandırmak zordur...

Şu dünyaya gelen kişi,
Her hüneri bilen kişi,
Ölümdür yaşamın eşi;
Niye bunu bilmez isen?..

Gözlerinde körlük mü var?

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.

Dante gibi ortasındayız ömrün.

Bazen dört duvar arasında kalırsın,
Öyle umutsuz,çaresiz...
Beşinci duvarı beklersin,
Belki yıkarım diye,
İşte ben,bekliyorum ve hep diliyorum
Beşincisi kerpiçten olsun...

Doğru söz,yemin gerektirmez...
Yemin,yalancının pezevengidir...

NE BİLEYİM HAKİM BEY
İDAMLIK BU ADAMI
İYİ HALDEN SERBEST
BIRAKACAĞINIZI BİLSEYDİM
O,ÇOKTAN ÖLMÜŞTÜ...

Büyüklenme,
Ben bir değil,
İki büyük içmişim,
Yumruk mezesiyle hem de...
Bana vız gelir
Bağırışların

Bir kez olsun aramadın
Nasılsın diye soramadın
Bu muydu verdiğin söz?
Niçin verdin de duramadın,
Yazık benim ahvalime
Ağlamaz kimse halime

Beklentilerim oldu elbet
Benim de hayattan,
Sevmiştim dünyayı öyle gayetten;
Kırıldı şevkim,unuttum sevgiyi
Kurtuluş umar oldum gayrı ahretten...

Üzüm suyu içenler cehennemlikmiş,
Bunu söyleyenler doğru bir şey yapsa bari,
Benim yanlışım üzüm suyundan ibaret ama
Yine de doğrulara hazırım;
Fukaranın gözyaşını içenler cennetlikse
Ben cehenneme razıyım...