Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Sözün sahibi çok kıymetliyse,
En küçük sözde bile incinirsin;
Söylediği değil,söyleyen üzer seni...

Alıntıdır...

Çöpe attığın poşette
Kırdığın kalbim de vardı;
Söyle seni kim kandırdı da
Beni aklından çıkardı...

..............................
Kağıt bir gemidir devrim
bütün gemiler
hurdaya çıksa da sonunda
taşıdığı özgürlük şiiriyle
batmadan yüzer nicedir

Hava öyle bulanık,
Rüzgar tersten esiyor;
Olmadık illetler
Hep üstüme geliyor
Birazdan yağmur yağar,
Aklanır belki dünya

Gırtlağına kadar doldurulmuş
Çılgın bir mermiyim;
Bunca zulümden sonra,
Söyle,sence
Yeniden sever miyim...

Attığın taş,gözünden akan yaş,
Kırdığın o kalp,
Kördüğüm ettiğin o yıllar,
Geriye bakıp da etme eyvah,
İnançla yakmışsan bir ateşi
Hiçbir rüzgar söndüremez,

Her sabah kalkıp, kahvaltını hazırlardın
O daracık mutfağında
Mesela domates,peynir
Üç beş tane zeytin
bir kaç dilim de salatalık
koyardın ya tabağına

Silindi her şey,
Altüst oldu rüya;
Mutlu olacaktık hani
Senin deyişinle güya!...
Çok çabalasak da olmadı;
Sevilmeyen insanların sanki

Biz iki kişiyken yalnız değildik
Dört duvar arasında;
Kuru ekmek,kuru soğan
Ne bulursak birlikteydik
Amma yağlı,amma yavan...
Lanet olsun şimdi altı kişilik

Dün sabaha karşı kendimle konuştum
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum
Yokuşun başında bir düşman vardı
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum...
Ö.ASAF