Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Sözün sahibi çok kıymetliyse,
En küçük sözde bile incinirsin;
Söylediği değil,söyleyen üzer seni...

Alıntıdır...

Çöpe attığın poşette
Kırdığın kalbim de vardı;
Söyle seni kim kandırdı da
Beni aklından çıkardı...

..............................
Kağıt bir gemidir devrim
bütün gemiler
hurdaya çıksa da sonunda
taşıdığı özgürlük şiiriyle
batmadan yüzer nicedir

Hava öyle bulanık,
Rüzgar tersten esiyor;
Olmadık illetler
Hep üstüme geliyor
Birazdan yağmur yağar,
Aklanır belki dünya

Biz iki kişiyken yalnız değildik
Dört duvar arasında;
Kuru ekmek,kuru soğan
Ne bulursak birlikteydik
Amma yağlı,amma yavan...
Lanet olsun şimdi altı kişilik

Dün sabaha karşı kendimle konuştum
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum
Yokuşun başında bir düşman vardı
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum...
Ö.ASAF

İnsanı hasta eden de
Sağaltan da düşünceymiş;
Gerçek dostları tanımak da öyle,
Ayaktayken değil,
Düşünceymiş...

Çözülür elbet demiş Faust ,bu kainatın sırrı,
Onun için çarptırılmıış,Hakk'ın cezasına;
Demek ki hikmetinden sual olunmayan tanrı
Razı değil,milletin okuyup yazmasına!?
...

Yazdığım şiirler hep sanaydı aslında
Bir tek sen olmadın bunun farkında
Ölüp giderken dünyamız
Hep sessiz kaldık
Haykıramadık nefreti
Hep çaresiz bilmem neden

Bir hüzzamdır tutturdu
Yüreğimin mızrabı
Gel de bitsin gayrı
Bitsin gurbet
Bitsin ayrılık,
Geriye sanki ne kaldı...