Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

bir bilmecedir zaman
hayatın kollarında...
ne getirir,
ne götürür bilinmez...
hiç yoktan alıverir
verdiklerini...

sen beni,
evet,bildin;
yüreğimi...
aldın,
plastik hamur sandın,
yoğur ha yoğur...

Beni gördüğün zaman
Yaşlar aksın gözünden
Sokaklara düştüğüm
Bil ki senin yüzünden
Yürüyorum yalın ayak
Bıraktığın yerden beri

biz yansak da doğarız yeniden...
ölürken tohum bırakır varlıklar...
bırak be güzelim,
yanıyoruz işte!
bir çalı da sen koy...
şenlensin karanlıklar! ...

biri, birine bir şey dedi...
derken,bu bir sır ha,
aramızda! diye ekledi...
diğeri,yok canım
söyler miyim kimseye,
olur mu hiç öyle şey! ..,dedi...

kendi param
bana haram...
bendeki zaten benim,
hem elin neyine gerek!
komşudaki kuru soğan,
bana bal börek...

bırak gece gelsin üstüme,
ben karanlıkları severim;
sensiz olacaksa aydınlıklar...
aldırmam gülün soluşuna
beyazlar hep kirlensin bırak!
tüm nefretleri yığ üstüme,

bundan böyle
daha büyük yangını
en planlı vurgunu bile,
küçümsüyorum...
senin yangınsı vurgunundan sonra.
değme filmlere taş çıkartan

has adam kim?
ne yani has adam
çöp karıştıran mı
sokaklarda?
lağım temizleyicisi mi,
pis kokularla boğuşan?

Ata'yı öğrenmiştim ABC demeden
Her sabah delik lastik ayakkabı
Çaput bir çanta elinde
Kar,yağmur,çamur demedim
Fırtınaymış dinlemedim...
Ne servis vardı ne telefon