Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

ölümlü olmak,
ölümsüzlükten evlâ...
en azından
'daha yok mu? ' yu bilip
parasının hesabını bilmeyenler
ömürlerinin

'insan önce kendi yüreğiyle barışık olmalı,
kendini bilmeli,
kendini sevmeli...
sevmeli sonra
hak ederek,
sınırsızca...

canım köyüm,
köylüm,
Cumhuriyet çınarı...
Kurtuluş Savaşı'nı omuzlayan kağnılarıyla
yurdumun arslan yürekli mimarı...
Köroğlu'yu,Kerem'i,Yunus'u...

Beni mi buldun zalim
Arayı arayı
Yine tazeledin yıllar sonra
Kabuk bağlamış bu yarayı
Basma artık kapıma sakın
Benden uzak dur da

Ey büyük zekâlar,büyük dehalar!
Dinamiti buldunuz,dağları parçaladı,
Atom,nitrojen,hidrojen vs...
Hep ayrıştıran,hep kavgayı çağrıştıran...
Yok mu bir ilâcınız?
Dağılan insanlığı yapıştıran...

ilk aşk kadar sıcak,
her ölüm gibi soğuk
bıraktığın bu yalnızlık...
bir tek senden beklemezdim doğrusu!
aldırmazdım da gidişine
lâkin

Hani,o şarkımızdan
Söz ederken bakışın
Mazide kaldı umma hiç
Gönlümü o yakışın…
Bittim,tükendim;
Hayata küstüm artık,

yalvarsan da kanmam,
yanmam bir daha
o vefasız aşkına...
bak da gör maharetini
duysun herkes şöhretini...
iyisin dedik ya

gölgeler tanır beni
cehennem sıcaklarından,
ağaçlar tanır
tenimin kokusu sinmiş...
dünyaya hiç gelmemiş gibiyim;
kırlarda papatyalar utanır,

sevgi ırmağında
gönül(,) yıkan bin kere
aklanmazsın hiç umma!
bir yudum içmemişsen
uğraşma sakın boş yere! ...