Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

sana yazamadıklarımı
haykırdım zifiri karanlığa...
yankısı deli etti beni...
dön de bak eserine!
gördüğün,
yarattığın

Yanık kokusu geliyor dört yandan;
Kaynağı belli de gören yok,
Çaldılar bizi bizden
Çalanlar belli de,soran yok...
Çal,çırp mı demiş kutsal kitap Kur'an?
Üz mü demiş âlemi?

başka diyarlarda olmak;
bambaşka şehirlerde...
şehir zaten boğmuş beni;
ıpıssız bir yerlerde...
varsın doğmasın güneş alışıklığıma,
sensiz girmesin bir damla su

ilk yazın tadı damağımda,
ilk öpüşün tadı dudağımda kaldı...
o yüzden öpmedim kimseleri,
sevmedim yürekten senin kadar...
canım,
birbirimizi seversek

mezarına tapılanlar var,
mezarında sabahlananlar...
üstüne alınma sen yüce Ata'm,
asır değişti;
doğruyu,yanlışı seçemezsin!
öyle adamlar var ki,

bütün tahlillerim bozuk çıktı;
kan,
şeker,
idrar,
tansiyon,
kanser,

önemli olmak için
asmak mı lazım
mesela;
kesmek mi lazım
canlı birini
önce bacağından,

bu kaçıncı affedilişin,
kaçıncı hoşgörü,
sevda adına,
Tanrı aşkına...
söyle!
biliyor musun?

bir dal,
iki dal,
sen dalında kal;
beni alma
onu al...
alla,pulla,

insan doğulur elbet
kaygısız,kavgasız...
ekmeğimiz verilirmiş
yaratılmışsak...
çalmak,çırpmak değil
kastedilen!