Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

sana yazamadıklarımı
haykırdım zifiri karanlığa...
yankısı deli etti beni...
dön de bak eserine!
gördüğün,
yarattığın

Senden bana kalan
O güzel günler,o hatıran
Her şey bomboş
Her şey bir hiçmiş artık
Dünya gerçek sanırdım
Sensiz hepten yalan…

bana çokmuş mutluluk!
ellerinkiyle yaşıyorum...
bu gövde benim değil!
emaneten taşıyorum...
uzaktan izlerken seni,
aşkın parçalanmıştı hani...

bağışlamam artık seni,
onca zulümden sonra...
seninle mümkündü bu hayat;
bana neden,nasıl söz vermiştin,niçin? ...
bırak artık beni,
ben müebbet zaten;

mezarına tapılanlar var,
mezarında sabahlananlar...
üstüne alınma sen yüce Ata'm,
asır değişti;
doğruyu,yanlışı seçemezsin!
öyle adamlar var ki,

bütün tahlillerim bozuk çıktı;
kan,
şeker,
idrar,
tansiyon,
kanser,

önemli olmak için
asmak mı lazım
mesela;
kesmek mi lazım
canlı birini
önce bacağından,

bu kaçıncı affedilişin,
kaçıncı hoşgörü,
sevda adına,
Tanrı aşkına...
söyle!
biliyor musun?

bir dal,
iki dal,
sen dalında kal;
beni alma
onu al...
alla,pulla,

insan doğulur elbet
kaygısız,kavgasız...
ekmeğimiz verilirmiş
yaratılmışsak...
çalmak,çırpmak değil
kastedilen!