Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Sen bana: 'Sen beni sevmiyorsun.'
diyordun ya,
Cüzdanımdan fotoğrafın çıktığında
Anlayacaksın da,
O günler geri gelmez bir daha...

Kuşlar uçmasın,
Kervan geçmesin
İzbe köşemden
Kimse aramasın izimi...
Ben böyleyim inan
Göçsem de dünyadan

Boğulmak istemem
Tekrar gözlerinde,
Sana esir olmam artık sözlerinde...
Ben bıraktım çoktan maziyi
Artık açığım her türlü yeniye
Yeminimi bozdum bundan sonra;

Elveda gençlik,
Elveda umutlar;
Artık nere baksam sonbahar
Zeytin gözlerinde kaybolmuştum bir zaman
Yine kaybolmak üzereyim
Gözlerinin katında,

Mekanın cennet olsun,
Varlığın hep güzeldi,
Yandırdın içimizde sönmez bir kor;
Yokluğuna alışmak
Ecelle yarışmak kadar zor...
Biz seninle bir bütündük

İnsana şiir yazdıran,
Olmadık anlarda kağıt,kalem aratan;
Kimdir, nedir? Aslında biliyorum,
Gecenin en ıssız,en karanlık,
En kalın duvarlarının ardında
Beni çaresiz bıraktın ya

Bir gözlerin vardı,
Beni mahveden
Bir de ağır sözlerin;
Öyle ağırdı ki
Sen bilirsin
Bakma, bir şeyler de,

Ve sordu çırak;
Usta ne zaman biter bu çile?
'"Zaman en iyi ilaçtır oğlum."
Dedi usta usulca,
Tam çekici havadayken
Yığılıverdi birden yere

Derler ya Allah dert verip
Derman aratmasın;
Benim de var bir dileğim O'ndan,
senin gibi bir daha
Yaratmasın...

Ne senden vazgeçtim
Ne derdinden
Birisi var karşında
Ölüyor kederinden
İnsanız sonuçta
Bırak oluruna her şeyi