Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Kalp kırmak
Dal kırmaya benzemez artık anla!
Dal filizlenir ama,
Kalp asla...

Hepten geldik oyuna
İyi niyet uyumakmış(!) bilmedik,
Hep ağlayan biz olduk
Hiçbir fayda görmeden
Ki zaten hiç beklemedik...
Hep doğrunun yanındaydık

Öyle özledim seni çok
Rüyalarım kıskandı;
Terkedip gidişinden
Kader bile utandı
Bakarken gözlerime
Hayat ne de güzeldi

Yeniden yazsan da kaderini
Değiştirmez hiçbir şeyi;
İnan o,veda edişin
Bitirdi bendeki beni,
Kırmak istemedim hiç kalbini;
Belki sevdindi sen de beni

Öyle bir uçuruma ittin ki beni;
Bağırsam da nafile
Sesim inan yetmiyor...
Yaşarken öylesine bir başıma
Çıktın birden karşıma,
Bağladın inan kendine

Olur ya bir gün
Dönerse her şey tersine,
Aksilikler gelirse peş peşe,
Yani tersten esmişse rüzgar,
Dünyam alt üst olur belki;
Sana hasret gidemem ki,

Demek başınızın belasıyım sizce,
Neye göre yargıladıysanız beni?!
Demek yanlış anlamak sizin işiniz,
Bilmem,benim de yanlışlarım vardır elbet,
Her taş yerinde ağırdır biliniz,
Belli ki kalemden önce bitmiş silginiz,

Dünya malını parsel parsel götürenlere
Ses çıkartmayan mallar,
Öteki dünyadaki parsele para sayıyorlar
Komik değil hiç,
Acınası hiç bile...
Yani ,öylesine vahim bir durum...

Ağlasam,sesimi duyar mısınız mısralarımda?
Dokunabilir misiniz göz yaşlarıma ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu,
Bu derde düşmeden önce...
Bir yer var,biliyorum;

Bazen bir balık
Oltaya asar kendini...
Sen,yakaladım zannedersin

Alıntı...