Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Aslında altı da bir,
Üstü de yerin;
Sen adam gibi yaşa,
Kimseyi kandırma derim;
Allah büyüktür inan,
Ne getireceği belli olmaz

Övünmekte haklısın
Bu mazi senin eserin,
Yaktın,yıkıp gittin her şeyi
Al,kalanı da yak
Bu senden son dileğim
Zaten yanmış yanacağı kadar

Ben bir kalp doktoru değilim,
Ama,kalbin düşmanı
Düşman değil,dosttur;
2 kere 2 her zaman 4 etmez;
Bazıları kendi çıkarına elde ekler,
Mesela,kafa takmışken bir şeye

Öylesine mi doğdum bilmem,
öylesine yaşıyorum işte...
öylesine gezip
öylesine nefes alıyorum...
Her şey öylesine güzel ki...
Ben,öylesine biliyorum...

Çok erken vedaydı bizimkisi,
Daha tanışamamıştık da desem yeri var,
Bilmem kaç bahar daha sensiz böyle geçecek?!
İnan hiç kimse seni,
O gördüğüm anda,
Böylesine yürekten,ölümüne sevdiğimi

Aklım karıştı birden
Karşımda seni görünce
Bilmemişim sevmeyi
İnan ben senden önce,
Perişanım gördüğüm o günden beri
Sanki bir bilmecesin

Kırılsın kalemim
Yırtılsın kağıt,
Neden diye sormayın
Böyle bir ağıt!..
Adem'le Havva'yı gösteren kayıt
Şimdi neden millet

Babam bir Ahmet KAYA şarkısında,
Annem Zülfü Livaneli dinlerdi...
Hiç haram yedirmedin bana,
Bir lokman bin heceye bedel be baba...
Hepsi Özal'ın katma değerine dahil...
Babamı çok sevdim,

Büyümeyin çocuklar sakın,
Biz heves ettikti bir zamanlar
Ne vakit büyürüz diye
Şimdi küçülme makinesi
Arıyoruz...
O zamanki düşünce işte,

O gizli sevdayı bir sen, bir ben
Yalnız biz biliriz,
Kimler çekememişse artık
Biz varız,biz çekeriz;
Kimseye olmadık çok şükür muhtaç,
Belki yarı doyduk,bazen aç,