Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Dolaştı ömrüm kördüğüm oldu,
dolaşacak tüm yerleri,
Zannetme bilmiyorum,sayacağın yerleri...
Her adımım bir ülke,
Her gözyaşım bin çile,
Bana masal anlatma

İnsan olmaktan uzakta
Yaşayanlar(!) var bilirim,
Öğrenmekte geciktim biraz
Ne desem fayda etmez yazık!
Barajlar dolup taştı
Kırdığın gönül binleri aştı

Koptu yapraklar üçer beşer
Ömür denen takvimden
Yaşadım mı bilmedim
Kayboldum kendi içimden
Her gün ölüp dirildim
Bir vefasız hüznünden

Bitsin,son olsun
Aşka dair tüm şarkılar,
Ben en taze baharımı yitirdim
Ayrılık şarkılarında...
Kimse söz etmesin artık bana
Aşktan,

Bakış,
yürekten...
çağırış,
en güçlü ünlemlerle...
yalvarış,
o da ne!

Kırdığın bu kalp
Seni yakar ömrünce,
Bir bak hele;
Bir bak kimim görünce;
Eskiyen zaman eskitmedi beni,
Sanırım benden çok incitmiş seni,

Ağlayan sonunda güler dediler
Çok ağladım da gülmek neden gelmedi,
Sonu yok,baştansa belli
Sorarsan eğer doğuştan beri
Kim bilir ne zaman hangi yerde
Son nefes çıkacak bilinmezlerde

Hiç yağmur yağmasa da
Ben hep böyle sırılsıklam,
Hiç zoruma da gitmez böyle ıslanmam;
Varacağım yere keşke
Tek parça ulaşsam,
Sevdiklerim özlemiştir belki

Ne kadar gitsem de
Bitmez bu yollar,
Acep akıllanır mı şu cahil kullar...
Benim feleğe yanlışım yok ki,
Öyleyse neden çektiğim çile,
Teptiğim yollar;

Ben hep tuttum da sözümü
Sen sildin hep çözümü
Bıraktığın günden beri
Ne ölüyüm ne diri,
İnan hiçbir şey
Avutmuyor beni;