Gonca gülün beyazı
Ben hiç sevmem ayazı
Gel beraber geçirek
Senin ile bu yazı
Katarlar dizi dizi
Sen de gittin ben gelmeden
Yine yalnız kaldın gönül
Beni yanına almadan
Deryalara daldın gönül.
Yıllar boyu çile çektin
Daha dayanacak gücüm kalmadı
Ben değil dostlarım gönlüm yoruldu
Kader bir gün olsun bana gülmedi
Ben değil dostlarım gönlüm yoruldu
Gönlüm acılara dayanmaz oldu
Sevdiğim ben sensiz nasıl yaşarım
Yıllarca peşinden durmaz koşarım
Senin için kafdağını aşarım
Yeterki orada bulayım seni
Sana kavuşmaya umut bağladım
Gençliğimden hiçbir eser kalmadı
Saçlarım ağardı, belim büküldü
Yıllar akıp gitti çilem dolmadı
Al felek bu hayat hep senin olsun
Ellerim kırıştı, yüzüm asıldı
Küçük yaşta terk eyledik sılayı
Düşürdü yoksulluk gurbete bizi
Çalışmak isterdi evin alayı
Çekilmiyor idi herkesin nazı
Babam işçi idi yoksulluk vardı
Sen Leyla sın beni Mecnun eyleme
Gönlümün sultanı fidan boylu yar
Seni sevdiğimi kimseye deme
Gönlümün sultanı fidan boylu yar
O güzel yüzünü çevirme benden
Ekmek bulamazsın karnın doyuran
Hiç bulunmuyor halini soran
Yıkılsın bu düzeni kökünden kuran
Senin yaşayışın böyle fukara
Fukara gelmişin sen bu dünyaya
Şu bağrıma ateş düştü yanıyor
Gel artık sevdiğim bekletme beni
Yaralarım göz göz olmuş kanıyor
Gel artık sevdiğim bekletme beni
Seni beklemekten perişan oldum
Kimse sormaz hallerimi
Rüzgar kırdı dallarımı
Kar kapattı yollarımı
Gelemem gülüm gelemem
Gurbet elde kaldım naçar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!