Ağaç en büyük servettir
Bunu yapan emektir
Sen yetiştir ağacı
Dinsin kalbinde sancı.
Baharda ağaç yeşerir
Alıştım gama kedere
Ağla ey gözlerim ağla
Hep boyun büktüm kadere
Ağla ey gözlerim ağla
Acı, hüzün hiç bitmiyor
Görünce sana vuruldum
Aklımı başımdan aldın
Yandım yakıldım kavruldum
Aklımı başımdan aldın
Yüzü benziyordu aya
Ankara da ıssız kaldı
Felek Kızıltuğ’u aldı
Eş dost saçlarını yoldu
Senin olsun bu Ankara
Seven gözyaşı döküyor
Ne kadar çileli bu benim başım
Kalmadı dünyada candan yoldaşım
Kanadı kırıldı uçmuyor kuşum
Dünyanın kahrına alışamadım
Felek genç yaşımda boynumu büktü
Irmakları hep gör akar
Kentleri denize bakar
Yabancıyı akrep sokar
Benim güzel Anadolum
Türkiyemin dağları var
Yıllar boyu bana zulüm çektirdin
Güzlerimden kanlı yaşlar döktürdün
İnan beni öz canımdan bıktırdın
Bağışla sevdiğim beni bağışla
Kaderde yazılan gelirmiş başa
Bu dünyadan bir zevk alamıyorum
Bana gül diyorlar gülemiyorum
Nerde hata yaptım bilemiyorum
Bağışla sevdiğim beni bağışla.
Yüzün de benziyor aya güneşe
Saçların dökülmüş beline senin
Kimse su dökemez eline senin
Kurban olam tatlı diline senin
Gülen gözlerinle bak bana yeter
Kıskanırım seni güneşten aydan
Hayat bahçesinde güllerim soldu
Acılar kederler hep beni buldu
Sevdiklerim sanki bana el oldu
Bana uzaklardan bakma sevdiğim
Yar yolunda gide gide yoruldum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!