Gündüzümü gece yaptın
Ekmeğime zehir kattın
Beni sanki sen yarattın
Artık senden bıktım güzel
Tükendi dermanım peşinden gidem
Bana hayrolmayan o yari nidem
Sevda çekmeyenler ne bilir halden
Şu benim halimi bilsene güzel.
Ağ yare küsmedim bahtıma küstüm
Sormayın dostlarım dertlerim çoktur
Benim bu derdimin çaresi yoktur
Yarem derindedir elleme doktor
Bu derdime çare bulanlar gelsin
Sözüm geçmez oldu o nazlı yara
Elemi kederi temelli atmış
Saat on ikide uykuya yatmış
Kendisine birde sekreter tutmuş
Tam bir keyif ehli bizim Cavidan
Artık telefona kendi bakmıyor.
Bağımda güller bitmiyor
Gezerim boşu boşuna
Sustu bülbüller ötmüyor
Gezerim boşu boşuna
Gönlüm acı hüzün dolu
Bir orman içinde taze dal gibi
Karşıma geçipde boynunu bükme
Yavrusun yitirmiş bir ceylan gibi
Hüzünle ağlayıp göz yaşı dökme
Çağlayarak akan sel suyu gibi
Çatalkaya’nın
İlk bahar ayları geldiği zaman
Açar gonca gülü Çatalkaya’nın
Dağların başına çökünce duman
Her yanı sis bürür Çatalkaya’nın
Kalmadı dünyada tutacak dalım
Soldu gönlümdeki tomurcuk gülüm
Yare gidem dedim bağlandı yolum
Hayat artık seni çekemiyorum
Ne acısın hayat beni çok üzdün
Güz mevsimi geldi havalar serin
Yardan ayrılmışam yaram çok derin
Dolduramaz kimse o senin yerin
Ayrılık hasreti çektirme gayri
Senden ayrı kalmak beni bitirdi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!