Yüce dağ başının karı eridi
Yaylacılar yaylasına yürüdü
Her tarafı lale, sümbül bürüdü
İlkbahar mevsimi geldiği zaman
Kadın bize bu yaşamın nimeti
Kadını incitip üzme ne olur
Yıllar boyu hep çekerler zahmeti
Kadını incitip üzme ne olur
Hayatı yaşanır hale getirir
Kadın anadır
Kadın eştir, arkadaştır
Kadın sığınılacak limandır
Kadın korunacak dalga kırandır
Kadın barınılacak yuvadır
Kadın tutunulacak daldır
Şu kalbimde sana yer bulamadım
Ne kadar büyüksün ey kara gözlüm
Sensiz bu dünyadan tat alamadım
Yaktın yüreğimi sen kara gözlüm
Karanlık içinde yarınlarımız
Gittikçe artıyor sorunlarımız
Bize lanet okur torunlarımız
Gelin ülkemize sahip çıkalım
Başımıza taç yapmıştık
Bütün sözlerini tutmuştuk
Gam keder unutmuştuk
Yanılmışız Kemal Başkan
Örgütleri geri attın
Yıllar oldu gidemedim köyüme
Hasret kaldım eşe, dosta, evime
Benden selam olsun küçük dayıma
Yaşamaya tadı tuzu kalmamış
Sığırı, danası yozu kalmamış
Otlakta meleyen kuzu kalmamış
Boşalmış köyümüz ne hale gelmiş
Dereleri çağlayarak akmıyor
Gözüm yolda seni arar
Neredesin kara gözlüm
Sen olmazsan hüzün sarar
Neredesin kara gözlüm
Senin tatlı dillerini
Ağlayıp sinemi yakma
Güldür mevlayı seversen
Bana dargın dargın bakma
Güldür mevlayı seversen
Beni candan usandırma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!