Yaşamaya tadı tuzu kalmamış
Sığırı, danası yozu kalmamış
Otlakta meleyen kuzu kalmamış
Boşalmış köyümüz ne hale gelmiş
Dereleri çağlayarak akmıyor
Ülkeyi ne hale getirdi bunlar
Yurdun her yerinde akıyor kanlar
Telef oldu gitti onlarca canlar
Eşini kaybeden dullar ağlıyor
Yurdumu yıkmayı aklına koymuş
Giyinmiş sarılar salınıp gezer
Kimi zaman olur canından bezer
Mahmur bakışıyla yürekler ezer
Güzeller güzeli ey Şafak Hanım
Eşinden ayrılan kumrular gibi
Nasıl anlatayım sevdiğim seni
Baharda yeşeren gülden güzelsin
Güzelliğin inan mest etti beni
Yeni yaprak açan daldan güzelsin
Gözlerin aklımı başımdan aldı
Başımıza taç yapmıştık
Bütün sözlerini tutmuştuk
Gam keder unutmuştuk
Yanılmışız Kemal Başkan
Örgütleri geri attın
Zamansız ayrılık boynumu büktü
Acı verip bana yüreğim yaktı
Sevdiğim günlerce gözyaşı döktü
Hayat bende alacağın kaldı mı
Arasam dünyayı bulunmaz eşin
Yüzün aya benzer, kemandır kaşın
Sen yanımda iken ağrımaz başım
Canımsın Canansın her şeyim sensin
Kalbimde sevğimsin damarda kanım
Huzur düzeni bozanlar
Halkıma kuyu kazanlar
Devleti soyan sazanlar
Bir gün hesabı sorulur
Her gün din iman dediler
Gittiğim yollara dikenler döktün
Çok yalvardım sana gönlümü yıktın
Yanıma gel dedim boynunu büktün
Ey güzel seninle baş edemedim.
Her gün kendi bildiğini yapıyon
Çocuksu bakışla gülüyor yüzün
Yosun yeşiline benziyor gözün
Doğru konuşursun temizdir özün
Sevecen yürekli Hadiye Hanım
Yıllarca hukukla uğraştın durdun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!