Yüreğinden söküp beni atsanda
Gücenmem sevdiğim sana gücenmem
Çıkarıp mezatta beni satsanda
Gücenmem sevdiğim sana gücenmem
Çatma güzel kaşlarını
Sil gözünün yaşlarını
Bırak bütün işlerini
Üzülmek sana yakışmaz
Hep kendini üzüyorsun
Rüzgar ağaçları kökünden söktü
Dallarda açılan çiçeği döktü
Bazı evlerin de bacasın yıktı
Rüzgar değilidi sanki hışımdı
Acı rüzgar her tarafı yasadı
Partide çalışır sekreter Şazen
Yorulduğu zaman dinlenir bazen
Yaptığı işlere gösterir özen
İşinin ehlidir kızımız Şazen
Sabah dokuz olur partiyi açar
Mevsimi gelmeden yaprağım döktüm
Zalimin zulmüne hep boyun büktüm
Şu yalan dünyada canımdan bıktım
Yaşam hevesimi kırdın sen dünya
Seher vakti burda kimler ağlamış
Dal ve yapraklarda göz yaşları var
Sanki pınar gibi coşmuş çağlamış
Onu derde salan bir vefasız yar
Geceleri uyku girmez gözüne
Gönül penceremi açık bıraktım
Kınalı Ceylan’ım gelecek diye
Çıktım uzaklardan O na el ettim
Sevgime karşılık verecek diye
Güller açmaz oldu viran bağımda
Yirmialtı Martta doğdun
Kara gözlü kara kızım
Bizi sevinçlere boğdun
Kara gözlü kara kızım
Topak diye sevdik seni
Sarı saçlı güzel kızım
Seni biz çok seviyoruz
İnan doğrudur bu sözüm
Seni biz çok seviyoruz
Sert mizaçlı, doğru sözlü
Yıllar oldu gidemedim köyüme
Hasret kaldım eşe, dosta, evime
Benden selam olsun küçük dayıma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!