Sevda bahçesinin gülü olsaydın
Her gün seni koklar severdim güzel
Benim tutunacak dalım olsaydın
Dalına bir yuva yapardım güzel
Bade bade aşk şarabın sunsaydın
Esti deli poyraz yaprağım döktü
Halden bilmeyen yar ömrümü söktü
Üstüme yaşamın kabusu çöktü
Kırıldı kanadım kolum sevdiğim
Mail oldum yarin hilal kaşına
Arasam dünyayı bulunmaz eşin
Yüzün aya benzer kemandır kaşın
Sen yanımda iken ağrımaz başım
Gül yüzlü sultanım benim cananım
Çok uğraştım ama koşamıyorum
Şu yüce dağları aşamıyorum
Sanki bir ölüyüm yaşamıyorum
Acı ile geçti günlerim benim
Gurbet elde yüzün gülmez
Hasta yatan kimse bilmez
Yadlar hatırını sormaz
Yalnız yaşarsın gurbette.
Elbisesin yuyan olmaz
Gurbetin kahrını yıllarca çektim
Başta saç kalmadı hepsini döktüm
Sıla hasretiyle canımdan bıktım
Ne zor imiş gurbet elin çilesi
Yıllar geçti gidemedim evime
Yalan Dünya hiç kimseye kalmadı
Güvenme sevdiğim güzelliğine
Dar günümde kimse kapım çalmadı
Güvenme sevdiğim güzelliğine
Bu Dünyanın sefasını sürmedim
Kalbinde sevgime yer bulamasam
Başım alıp diyar diyar giderim
Hayatı yaşayıp zevk alamasam
Ansızın kapıyı çeker giderim.
Beraber olunca beni üzersen
Zamansız ayrılık boynumu büktü
Hayalim yok oldu umudum çöktü
Yıllarca gözümden kanlı yaş aktı
Yolun açık olsun git güle güle
Kimse gelip hatırımı sormuyor
Yar sen başın alıp gittikten sonra
Dostlarım da yaralarım sarmıyor
Yar sen başın alıp gittikten sonra
Yalnız kalmak bana acı veriyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!