Yaram çok derin
Ne zaman ellerimi yüreğime koysam
Hicran deryasına kapışıp, sessizliğin sahillerinde ağlasam
Gecenin her lahzasında titreyen yüreğimin tellerinin nidasını bir bir anlatsam
Her hecesini güfte yapsam, gönüllere yazılmış bir besteyle divana çıksam ve bir nebze rahatlasam
Bir akşamın sessizliğinde yağmurun hırçınlığı
O kadar barizdi ki, şaşkınlık atık gayri kabildi
Bir söz dinlemesi imkânsız fütursuzca akıyordu
Kızmıştı, hiddetini kusuyordu, toprağı açıyordu
Ancak bu semt bir gece konanların mekânıydı
Söyleyemiyorum, bilmem ki niye direniyorum...
Ruhumu serinletemiyorum, kalbime söz geçiremiyorum, an bean kimi bekliyorum
Nefes bitiyor, yüreğim titriyor, gözlerimin yaşı dinmiyor, avdet etmem gecikiyor
Sabretmem yetmiyor, kanaati nefeslenmem kesmiyor, niye umudum filizleniyor
İşte böyle ey can
Sonunda başardım sanırım
Sevdanın mefkûresinde yaşadığım
Çaresiz
Bir şekilde esrarı tavaf yaptığım
Evet, akıp gitmeliydi zaman
Lamekan olan bir sevdanın firkatine erişene kadar
Temaşa edecektir, tefekküre ram olan kutlu bir an, kalbi yapanla kim alakadar
Ruhhun vecdine susamış lakin nasıl bir hicranla bakar, hani nerde kaldı bak bir ar
Nasıl bir gayenin turabındayız, neden iradesinden vazgeçmeyen bigane insanız yar
Tefrika niye vardır, kim için kutsallaşmıştır
Hizipler hesabın ilzamında milleti bölmek ve güçten düşürmek için kurulmuştur
Millet kimi zaman devleti ve mefkuresi için feda olan nefes-i ülviyet olarak bulunmuştur
Kimi zaman ve hususen gale alınmayan, hör görülen bir nazarla aşağılık ilgası oluşmuştur
Nasıl bir dert ki kime ne söylesem
Izdırabımı bir sel misali salıversem
Hicran nağmeleriyle tükenip gitsem
Aşkın esintisinde yalnız nefeslensem
Akarsu misali çağlayan o nağmelerin
Ağlarım
Anıların serinliğine dalarım
Kalbin sezgilerinde çaresiz bir hicranım
Bitsin
Deyince ne bitiyor
Ne deyim,
Şimdi kime ne söyleyim,
Çilenin aşkıyla halin fakirliğindeyim,
Alaylı kimliğin,
Nitelikten azade nefesiyim,
Seherin vurgun şafağı başlamıştı
İlk anda akla gelen uzun soluklu umutlar
Ve sineme şevki muştulayan baharlar
Yılgınlığı ve hatta solgunlaşan umudu bırakma diyor
Düşünmek eğer akla ilk gelense, tefekkürde sesleniyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!