Hangi yarama baksan
Yüreğimde dinmeyen sızıyı aralasan
Solmuş umutlarıma bir bir yeniden bir neşter vursan
Hazan olan sinemi gün yüzüne çıkartsan, şevk ve ümidin kollarına bıraksan
Bilmem ki ne söylesem...
İçimi döküp, sinemin hicranını serdetsem, lütuf kapısının ülfetine erişsem
Ne kadar terennüm ettiğim keder ve hüzün var ise, içselliğimde eritsem gülsem
Ruhumun yetisinde, kalbimin ikliminde, nefsimin tezkiyesinde bir yol kat edip göçsem
Belki bilmeden, nedenleri nefeslenmeden
Kalbin inşirahı vardır
Edep içinde nazar etmeye ram olmak için çırpınan nardır
Ne vakit söz dile gelse, hissiyat teni titretse, gözlersessizce dökse ardır
Yüreğinden akan ve hakkın lütfuna ulaşan her umut, vuslatatalip olan bir firkat-i sevdadır
İnsan sevmeli, sevebilmeli
Eğer bir gün hilkatini merak edersen,
Kaybettiklerine, değer verdiklerine bak.
Arz seyirde, mekân döşek, idrak edersen,
Çocuk saf, hilkati temiz, sen ki tertemiz…
Aldanmak, kanmak inanma gaflet değildir,
Aksın
Bu gözyaşların yorulana denk
Kalbi kireçlenmem dirliğe erecek bir gün elbet
Tasa
Kimin için zillet, an için davet
Zahirimi, bedenimi,
Kaşımı, gözümü, cebimi,
Sana sarf ettiğim, cümleleri,
Baz alarak seviyorsan, sevme!
Eğer sen;
Fiziğimi, işimi, kariyerimi,
Yar...
Bilmem ki
Efendimizden haberin var mı
Nefesi hasrettiğimiz umutlarımızda yaşar mı
Emel ve hülyalarımızda, düş ve sevdalarımızda hazan mı
Yalnızlığımızda, aile hayatımızda, heves ve heyecanımızda nazar mı
Oysa sen
Ne kadar masum bir nefestin
Her vakit teslimiyetin payesinde ki en nadide değerdin
Yıllar adeta içinde büyüdü, zanlar sineni bürüdü, söyle niçin mahkum edersin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!