Kimi zaman melodiler,
Bazen tarihi mekânlar,
Ardıçlar, meşeler, çınarlar,
Hasret kaldığım hakikatler…
Anlatır sazende meramını,
Kapatayım mı artık geceye gözlerimi
Karanlıklar refakatiyle apak düşlerimi
Çaresizlik içindeki bitmez gezintilerimi
Hasreti küplendireyim bir katre misali
Tahayyül hazzıyla tek sacların diplerine
Ne yol biter ve nedense
hal ruhun ekseninden esin bekler
Vicdan sessizliğinde seyreder,
kalbin dirliğinden aşkı diler
Hissiyat bin bir rengin
Sevgili babamı ve garip olan gelinini, ben evde bulunmadığım zaman, oldukça rahat bir şekilde gagalardı, babam annemden çekindiği için, onun olmadığı zaman bana içini dökerdi, hatun zaten hiç şikâyette bulunmazdı!
Annem benden çok çekinirdi, babamdan değil de benden korkardı, yıllarca tespit ettiğim yanlış ve hissi, nefsi tavırları çekilecek gibi değildi.
Bir keresinde, eğer babama bir daha bağırdığını görürsem ve hizmetinde kusur edersen, seni bir daha anam diye saymam, bunu bilesin diye kızmıştım!
Benim böyle bir hakkım olmadığını biliyordum, ama babam için yaptıklarımın, şahsımla alakası olmadığından, bu nedenle zulüm sayılmayacağına inanıyordum!
Çünkü annem her şeyin tazesini, iyisini kendine ayırır, kalanını babama ikram ederdi, bununla da yetinmeyip, onu uşağı gibi çarpıp azarlardı, bu yüzden babam sürekli mazlum durumundaydı.
O nedenle, çocukluğumdan itibaren gelişen ve bu konularda, kronikleşen hassasiyetim, bir kadının bu anam dahi olsa, sesini yükseltmesine, pervasızca davranmasına, asla tahammülüm yoktu, mutlaka hanımefendi olmalıydı, olmasa dahi, olmaya çalışmalıydı.
Nihayetinde verilen bir mühletti
Nereye kadar, ne zaman bitecekti
Asla bilinmeyen bir sır perdesiydi
Hayatın değirmeninde bir eriyendi
İşte böyle hayat, bilinmeyende kat
Sesler duyuyordum,
Belli belirsiz ve ahenksiz haliyle,
Biliyordum epey zamandır zihnim bir karmaşa içinde!
Kime meylettiysem,
Derdi sahibine havale etmediysem,
Yağan kar, ruhum için bir ar
Sevda yüreğin her katresinde asudeleşen bir bahar
Hissiyat niye var, umut vuslat için en itibarlı ve erdemli karar
Yüreğim niye yanar, aşk sultasıyla ruhum edebiyle naifliği bir iştiyakla koklar
Tarih alıp başını gidiyor
Vecdin kara sayfaları neden içtinap ediyor
Ruhum fevkalade sızlıyor ve arzın serencamı neler bekliyor
Neden bu kadar bedbinim
Sayfalar cenahında dertli bir nefesi sefilim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!