Solgunluğun manzarasında
Yaralı bir ceylan misali sana nazar eden şu kalbim
Senin resmettiğin sukutun çığlıklarında okunan sancılar bir başka
Sinemi dağlayan hasret, ayazları yaşatsa da halini anlamak aşkın temalarında
Ey can...
Hayat ömür biçer
Yürekte umut besler
Firkat ise gözyaşı ister
Şevk her vakit tebessüm hasreder
Huzur metanet ve sabırla ele geçer
Artık
Ne çare ki sen yoksun
Aldığım nefesler solgun hissiyatım bir yorgun
Ruhun
İnsicamında korkular
Sevinemedim açtığım sayfalara
Okuduğum her ne varsa şimdi yanı başımda hicranla
Sızlanmak yetse ya, ağlamak bir çözüm olmasa da akıyor sancıyla
Yürek bu ya, gönül sevdası için anlamına koşsa da yorulma, nasıl olsa umut var ya
Hissetmeye başladığım zamanlardı
Melalimden tutup götürdüğü anlardı
Bir zamanlar an içinde kalan sayfalar
Aşkın hazzıyla merakın içine salarlar
İşte o anın değerleri bir başka sanki
Esen meltem rüzgârı
Ellerinin olmuştu
Avuçlarının sıcaklığını
Tenime her dokunuşunda
Senden kalanları yeniden
Nisan yağmuru eşliğinde
Öfkemin
Kızıllığının çare olamadığını bilirim
Kanayan aşk yaramı hiç dindirmeyeceğini de
Al düşlerimin
Kopan gül yaprağı misali sızısını
Hakikaten, çok görmüyorum,
Ancak, sadece acıyorum.
Ne yapsın, nelere başvursun,
Zavallı biçare kalmış!
Kızmıyorum, kızamıyorum,
Sadece hüznümü yudumluyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!