Ne vakit tefekkür etsem
Başımı iki elimin arasına koyup, derinliğin izlerini sürsem
İçimde nükseden figanı ve feryadı hakkıyla sahibimeanlatabilsem
Ruhum rahatlayacak, kalbim bizar olmaktan kurtulacak,tasavvur başkalaşacak
Dinecek mi bir gün çekilen şu ızdırap
Asla bir şikâyetçi değilim ey ya Rab
Gönül feveran ediyor sanki bir türap
Elbette sen bilirsin sahibim sen yarat
İnsan
Varlık aleminin en mütekamil bir sanat eseridir
Ruhun hilkatinde nöbetçidir, müddeti nefeslidir, elhak bilmelidir
Akıl yetisiyle seçicidir, hesabidir, nefsin her halini bilir, iradi olmak istenen ülfettir
Hiçbir söz etmeden, nefesi hasretmeden düşünmeliydim
Vaktin şadında, vicdanın sahrasında, umutların duyulmayan figanında sabrı bilmeliydim
Tefekküre tevessül etmenin, ruhumdan tebaürz eden idrakle aşkın o manasına erişmeliydim
Ne kadar uhtem kalmışsa hevesler durdurak bilmeyen korkularsa sevdaya havale etmeliydim
Aldı bütün şevkimi sineme ekti hüzün
Ne kadar dile gelen güz var ise şimdi sinemde pek sökün
Ey esrarı ar, ey hazana salan kar, ey ruhumu hicran elinde bırakan har
Ne olur yüksünme, derdi gamım ile üzülüp kederlenme, razıyım ben bu sızıya
Çok farklısınız,
Yazdıklarınız,
İlginç ve güzel,
Etkileniyorum…
Bilmiyorum…
Bu güzellikleri,
Ne kalbin latifliğine malikim
Ne hasretin bağrında nida eden bir sefilim, söyle kimim
Kal’i anlamayan, hale yaban olan bu avareliğim kimin eseri söyle dinlerim
Ne söylerim, bahtım için ayandır ahvalim, derdi nefeslenir, çileyi bade-i içerim
Kimi zaman suskun kaldım
Sadece hasretin yudumuyla yol aldım, kalbime nazar edeni andım
Fecrin kuşatan vecdiyle nasıl ağladım,kalbimin sahibine adandım ve kandım
Yar dedikçe, figanım nüksettikçe,boynum çaresiz büküldükçe malik olana sığındım
Hangi lahzayı ansam
İçimi burkan nazarlarımı karartsam anmasam
Ruhumdan neşet eden hissiyatı vicdanın lisanıyla okusam
Aklım ve izanım başkalaşıyor ayrı bir hissiyat kapısı aralanıyor hicran içine alıyor
Ne sevgiyi layıkıyla tattık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!