Nasıl bir dert ki kime ne söylesem
Izdırabımı bir sel misali salıversem
Hicran nağmeleriyle tükenip gitsem
Aşkın esintisinde yalnız nefeslensem
Akarsu misali çağlayan o nağmelerin
Ağlarım
Anıların serinliğine dalarım
Kalbin sezgilerinde çaresiz bir hicranım
Bitsin
Deyince ne bitiyor
Ne deyim,
Şimdi kime ne söyleyim,
Çilenin aşkıyla halin fakirliğindeyim,
Alaylı kimliğin,
Nitelikten azade nefesiyim,
Öyle zaman oluyor ki nutkum duruyor
Hayaller ki hazanın esintisinde kalıyor
Ne bahardan anlıyor nede bir haz alıyor
Kurşuni solumalar hiç anlam katamıyor
Hayat ki bir zaman içinde alan götüren
Seherin vurgun şafağı başlamıştı
İlk anda akla gelen uzun soluklu umutlar
Ve sineme şevki muştulayan baharlar
Yılgınlığı ve hatta solgunlaşan umudu bırakma diyor
Düşünmek eğer akla ilk gelense, tefekkürde sesleniyor
Kuytu bir kızıllığın kederindeyim
Neyi ne vakit düşüneceğimi dahi bilememekteyim
Neden hüzün içinde nefeslenmekteyim, hicran içinde umut etmekteyim
Ömrün göçen sahnesinde titremekteyim, vuslat için kalbime yöneleceğim
Her zaman üşüdüğümde sinemi açacağım ve sessiz çığlığımı da arza bırakacağım
Muhakkak ki umudu kalbinde hissetmelisin
Ne kadar şevkin varsa, onunla bedelleşeceksin, sürur için sabrı nefesleneceksin
Pencere pervazına konan kuş misali ürkekliğinde edebi terennüm ederek gideceksin
Aşk bir hakikat-ı şayandır, ruhunun serencamında besleyerek vuslata erişeceksin
Bahar oldu sular akar çağlayarak
Yolumuz uzun bayırlardan kayarak
Bir kez baksan al güllerimi akıtsam
Sana kansam ki ilkbahar ile şakısam
Ne olur bu umutlara hasret koyma
Kahrı yutsam da, deli divane olsam da
Anladım ki, gönül diyarımda çaresizim
Beklemedim o sevgili yardan sevilmeyi
Yüreğine girmeyi, gecelerinde anılmayı
Mısralarında solumayı, sazında olmayı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!