İlkbahar tüm cazibesiyle
Kuşatmaya azmetmişti solgun yürekleri
Neler anlatmıyor, hangi sayfaları açtırmıyordu ki
Hissediliyor ötelerin şevki
Sinelerde mahfuz tutulan bir hasret ki
Evet...
Sabırla bekledim
Bahtımdır dedim ve kanaat ettim
Ne kadar kahrın varsa içim sızlayarak çekildim
Bir gün yüzüme gülmedin, yargılamak için çok acele ettin
Bilmem ki niçin kendinle yüzleşmeyi hiç düşünmedin, bahanelerle hayatı zehir ettin
Bak hala gelemedin, beklerken
Dünyaları devirir, âleme bakarken
Gönlüme söz dinlemememin sızısı sarıyor
Sensiz yalnızlığımda çaresizim nefeslenirken
Sanki bu cana can katan kansın
Sırlar, esrarın cüzlerindendir
Hakikate mepni olmazsa nefsin lahza fırsatıdır
Kul, akleden, iştişareye önem veren, hassasiyetle düşünen muhataptır
Beşer, henüz bu mertebeye erişmeyen candır, emmare içinde bulunan hazin zaaftır
Her gün başakların arasında yalnızım,
Hasretin kokusuyla sevdaya ışıksızım,
Toprağın bendinde fukara naçarlığım,
Aşk sofrasında, muhabbetti aradığım…
Sığ yamaçların kuraklığında adımlarım,
Sizi hayran bırakmak ne büyük kıvanç
Tefekkürün meşkinde buluşuruz ancak
Sen kaçsan ne olacak yüreğim solacak
Şifasız kalacak aşkın serinliğini unutacak
Dilime hayranlığınız biliniz ki sizdendir
İnsan
zafiyeti olan nazardır
Heves ve heva hissiyatı kuşatan
hardır, merak masum heyecandır
Gecenin en siyahında
Sinem hülyalar sağanağında bilmem ki neler arar
Çilenin sayafalarını yudumlayarak ibretle aralar ve bahtını birkez daha tarar
Ne kadar atılması gereken adım varsa, velakin durduran vicdansa hesabı koklar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!