Anlasam...
Ne aklın şerhinde namaya kansam, ne gönlümü yehsam ile oyasalam
Ruhumu esaretin prangasından kurtarsam, kalbimi yalnız aşkın banisine adasam
Ağlasam, hıçkırıklarımı ummana bırakıp, vuslatın toprağında hakikati solusam
Aşk
İnsan olmayı başaran canlar için verilendir
Hal ile demlenen nimeti bilen ruhi bir ülfettir
Sevda
Ne eren ve nede bir karşılık bekleyenlerindir
Saçlarıma kar düşüyor
Yüreğim ruhuma seslenerek dem istiyor
Gözlerim hasretin sancısıyla ferinden vazgeçiyor
Kalbim figan ediyor, dizlerim artık çekmiyor ve aşka iltica ediyor
Kalan günlerim adına yastayım
İçinden çıkamadığım her niyazın ahıyla ağlayan bir canım
Bilmem ki yüreğimi kuşayan bu hicranı kime bırakayım, figanımla kalayım
Hüznün her sahnesinden bizar nefesimi kurtarayım, gülmek için şevke kavuşayım
Artık
Ne hazindir ki çaresizim
Mütemadiyen senin kokunu özleyen nefesim
İşte bak
Çaresizliğimi beyan ederim
Eğer bir gün hilkatini merak edersen,
Kaybettiklerine, değer verdiklerine bak.
Arz seyirde, mekân döşek, idrak edersen,
Çocuk saf, hilkati temiz, sen ki tertemiz…
Aldanmak, kanmak inanma gaflet değildir,
Aksın
Bu gözyaşların yorulana denk
Kalbi kireçlenmem dirliğe erecek bir gün elbet
Tasa
Kimin için zillet, an için davet
Zahirimi, bedenimi,
Kaşımı, gözümü, cebimi,
Sana sarf ettiğim, cümleleri,
Baz alarak seviyorsan, sevme!
Eğer sen;
Fiziğimi, işimi, kariyerimi,
Bilmem ki ne söylesem...
İçimi döküp, sinemin hicranını serdetsem, lütuf kapısının ülfetine erişsem
Ne kadar terennüm ettiğim keder ve hüzün var ise, içselliğimde eritsem gülsem
Ruhumun yetisinde, kalbimin ikliminde, nefsimin tezkiyesinde bir yol kat edip göçsem
Belki bilmeden, nedenleri nefeslenmeden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!