Yar...
Her ne hikmetse
Sinemde suskun duran melal figan edince
Gönül durmuyor, dil susuyor, dimağ işaret ediyor
Hissiyat harekete geçiyor, düşünceler bir bir uygun vakitlerde dile geliyor
Sanki nefes artık vakti saatini bekliyor, ruhum sessizliğin nezaretinde onu takip ediyor
Bir korku var içimde, haşyet ve gamın görünmeyen o çehresinde
Her ne kadar esararını hiç bilmesemde, elan umut var bu sinemde
Şevkin hasreti, aşkın firkati, niyazın vecdi var hüzünlü nefesimde
Bukadar sessizliğin vicdanında ruhumun feryadını söylemesem de
Yar...
Şirke karşı durmazsan
İtikadına muhakeme ederek inanmazsan
Her canın arınmamış fikirlerine itibar edip, kanarsan
Her işaret edilen yolu sıratı müstakime çıkar diye avunursan
Bidat ve hurafeler içinde ruhunu ve zihnini bulandırır, sonra kararırsan
Mehtaba
Bir nazarı hal için
Silinmeyenle vadiye indiğimde
Gün kararıyor, kuşlar sakince çekiliyordu.
Ağaçların
Beklemek, meyi bilmek,
Kendini bilmek, silkinmek,
Kuvvetin sahibine yönelmek,
Hilkatine bigane kalamamaktır.
Asliyet, aidiyet, hal, vaziyet,
Hakkın muhabbeti doğmalı
Akıl böyle bir sülukun vecdiyle durulmalı
İdrak, ruhunun sedasıyla kalbine inşirah sunmalı
Aşk, vicdanın ve izanın farkını yaşatmalı,narın feysiyle pür olmalı
Suskun bir melal, takatsiz bir hal ile yol alıyorum
Zihnimi ne kadar kurcalayan sualler varsa, bir çözüm arıyor ve düşünüyorum
Bazen acziyet yaşıyor ve bazende umut içinde ferahlıyorum, kalbi sürur yaşıyorum
Neşe-i muhabbetin hazzına o an müdrik oluyor ve kalbimin sahibine sığınıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!