Anladım ki senin yokluğunda
Bir yanım hicranın ellerinde çok çaresiz
Ne kadar sabrı denesem de olmuyor işte sen gelmeden
Her yer ve yanım bom boş
Sanki duvarlar üzerime yıkılmak istiyor
Bilsen nasıl bir ümit ile niyetlenmilştim
Kimseye söz etmeden sinemin suskunluğunda yadettim ve şevle beslenmiştim
Kim ne dersin demeden, ne yaptığımı muhakemeden arileştirmeden hasretmiştim
Ne vakit ummanın suhuleti aklıma gelse, olsun gönül bu diyerek aşkı zikretmiştim
Hissettiğim her rüzgarın
Bağrımı delen hicranın, ah u zar ettiren figanın
Ne vakit aklıma gelse, içimi titretse, kalbim hüzüniçinde inleten vicdanın
Ruhuma acı veriyor, hiçbir zaman dirliğe ermiyor, ufkumdaralırken sualler tükenmiyor
Sukut ettirir vicdanım
Yadından kalan hüzünlü sancılarım
Hasret sunan ve yüreğime elem zerkeden eşsiz acın
Hicran sahanağında hala tutsağım
Benimle gidecektir iksir-i aşkın
Başımı aldım gidiyorum
Hesap etmediğim bir istikamete doğru yöneliyorum
Hazanlaşan ağaçların altından ve terki mekân edilen sokaklardan
O kadar sakin ve fakir ki
Kim ve kimseler yok, terk edilmişlik yüreğimi dağlıyor
Ne vakit yalnız kalsam
Ruhumun insicamından gelen serzenişlere sinemi aralasam
Farkı fark ettiren idrakin nazarıyla uyansam,ah u zarımla başbaşa kalsam
Gam içindeyim, kederin rengiyle hicranın bendindeyim,keşkeleri kime söyleyeyim
Sorma...
Halin sefilliğine şahit olunca
Sefih bir girdabın içinde bizar kalınca
Ruhuma prangalar vurulmuş gibi miskin bırakılınca
Gönül irfan ve basiretten, sırrı marifetten nadan ve kayıtsız yaşarsa
Nefsine ilahlık kapısını aralayıp, dünyayı içinde taşımak için hamallık yaparsa
Seslen durma bari sen ey şiirin hazzı
Bir nedamet sancısıyla umudun bakışı
Sevgilerin baş tacı anaların kutsal kızı
Babasının medarı iftiharı okyanus karı
Hülyaların aşiyanlarında şakıyan bahar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!