Yar…
Artık vakit geldi
Sır sinemde düğümlendi
Sabır bir vakte kadar kar etti
Şimdi ruhumun hicranı tazelendi
Hisler ne kadar diri ve işveli
Hangi lahzayı ansam, üşüten vakti hatırlatsam
Kalbime sürur zerkeden hülyalar sayfasını şöyle bir açsam
Bir sevinç, bir neşe nüksediyor, mütebessim bir eda ile başını öne eğiyor
İstemesem de bir gün gideceksin
Zamanın çığlıkları sarhoş ederken
Yoksul hayallerin sarılmalarında
Gece kanarken gözlerim silmeyeceksin
Kuşatılmış sokakların çirkin suratlarını
Müşahede ettiğim bazı hareketlenmeler dikkatimi çekiyordu etrafımda.
Önceleri tanış olduğum bazı dostlar bazı sohbetlere iştirak etmeye başlamışlar.
İlgililer bazı tavsiyelerde bulunmuşlar, muhabbetin, feyzin kaçması konusunda.
Aynı gurubun müdavimleriyle ünsiyet peyda etmenin yaraları anlatılmış sohbette.
Hiç kimseye çok görme
Kederlenip içine çekilme, sabrı acziyet içinde terennüm eyleme
Kalbinin sahibinde ikamet eyle, azamin ve ihsanın kadar sana yakındır hiç unutma
Şekilyet marazdır, ne derler kaygısı bühtandır,aklın ve irfanın yolundan gitmeyi iyi anla
O an...
Evet, çaresizdim
Hiddeti sevmez imtina ederdim
Asabiyetten her fırsatta çekinirdim, emindim
Hak ve hukuku adına dertliydim, haksızlığa kayıtsız değildim
Güç ve kudretin kime ait olduğunu bilendim ve fakat engelleyemedim
Hilkatimin dirliğine muhtacım
Kalbimin hazan solgunluğunda ruhuma ne sorarım
Kime söz edebilirim, fakirliğimin eşiğinde nefeslerimle sukut ederim
Hanlar maziden bahseder
Çınarın umuda açılan sayfası kimlerden söz eder
Hakikaten, çok görmüyorum,
Ancak, sadece acıyorum.
Ne yapsın, nelere başvursun,
Zavallı biçare kalmış!
Kızmıyorum, kızamıyorum,
Sadece hüznümü yudumluyorum.
Almış başını gidiyorum
Neye şahit olmuşsam, hangi nefesin tesirinde kalmışsam hayıflanıyorum
Kalbi boşluğum için bir yol arıyorum, aşk ve sevda adına anlamsızlaşıyorum
İçimin burukluğunu Hiçbir nefesle paylaşamıyorum sessizliğin kadrinde ağlıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!