Dinecek mi bir gün çekilen şu ızdırap
Asla bir şikâyetçi değilim ey ya Rab
Gönül feveran ediyor sanki bir türap
Elbette sen bilirsin sahibim sen yarat
Şaşırıyorum şaşkınlığımın garip acayipliğine
Bir yaratılan olarak ve hem de insan halinde
Onca nebi, elçi ve peygamberler merhalesinde
Kandırılan olmak, avutulmak, tuğyana kaçmak
Aklı kimse reddetmiyor, deliliği kabul etmiyor
Anlıyamıyordum, bazen acaba diyordum
Kimi zaman tedirginliğimi saklayamıyordum,fakat aşikar eylemiyordum
Kimi vakit gizlice bakıyordum, tepkin nasıl olacak diye merak içinde bekliyordum
Hasrettiğimiz vecdimizin kesişmediğini biliyordum niye farklı letaiflerden besleniyordum
Bilmek neye kifayet ediyor
Gül uzaklardan ruhumu temaşa ediyor
Ve kalbim sancılar içinde ötelerin hikmetiyle silkiniyor
Neyleyim ben acizliğimle aşkı
Hilkatimle fark edemediğim sanatkârlığı
Kalp,
kul olmak içindir
Ruh, evvel emirde ki
iradey-i hasendir, sevginin rengidir
Ne kalbin latifliğine malikim
Ne hasretin bağrında nida eden bir sefilim, söyle kimim
Kal’i anlamayan, hale yaban olan bu avareliğim kimin eseri söyle dinlerim
Ne söylerim, bahtım için ayandır ahvalim, derdi nefeslenir, çileyi bade-i içerim
İnsan
Varlık aleminin en mütekamil bir sanat eseridir
Ruhun hilkatinde nöbetçidir, müddeti nefeslidir, elhak bilmelidir
Akıl yetisiyle seçicidir, hesabidir, nefsin her halini bilir, iradi olmak istenen ülfettir
Hiçbir söz etmeden, nefesi hasretmeden düşünmeliydim
Vaktin şadında, vicdanın sahrasında, umutların duyulmayan figanında sabrı bilmeliydim
Tefekküre tevessül etmenin, ruhumdan tebaürz eden idrakle aşkın o manasına erişmeliydim
Ne kadar uhtem kalmışsa hevesler durdurak bilmeyen korkularsa sevdaya havale etmeliydim
Kimi zaman suskun kaldım
Sadece hasretin yudumuyla yol aldım, kalbime nazar edeni andım
Fecrin kuşatan vecdiyle nasıl ağladım,kalbimin sahibine adandım ve kandım
Yar dedikçe, figanım nüksettikçe,boynum çaresiz büküldükçe malik olana sığındım
Aldı bütün şevkimi sineme ekti hüzün
Ne kadar dile gelen güz var ise şimdi sinemde pek sökün
Ey esrarı ar, ey hazana salan kar, ey ruhumu hicran elinde bırakan har
Ne olur yüksünme, derdi gamım ile üzülüp kederlenme, razıyım ben bu sızıya




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!