Söyleyemiyorum, bilmem ki niye direniyorum...
Ruhumu serinletemiyorum, kalbime söz geçiremiyorum, an bean kimi bekliyorum
Nefes bitiyor, yüreğim titriyor, gözlerimin yaşı dinmiyor, avdet etmem gecikiyor
Sabretmem yetmiyor, kanaati nefeslenmem kesmiyor, niye umudum filizleniyor
Öyle zaman oluyor ki nutkum duruyor
Hayaller ki hazanın esintisinde kalıyor
Ne bahardan anlıyor nede bir haz alıyor
Kurşuni solumalar hiç anlam katamıyor
Hayat ki bir zaman içinde alan götüren
Meğer
Siz ne kadar sabırlıymışsınız
Demek ki beyan ediyorsunuz
Beğendiniz
Bu bakımdan siz elbet müşfiksiniz
Bahar oldu sular akar çağlayarak
Yolumuz uzun bayırlardan kayarak
Bir kez baksan al güllerimi akıtsam
Sana kansam ki ilkbahar ile şakısam
Ne olur bu umutlara hasret koyma
Gün geçmiyor ki anmayayım
Derin sessizliğin sunumlarında sabahlayıp ağlamamayım
Suallerin prangasında canhıraş kalmayım, nereye baksam halini aramayayım
Nice yılların sultasında gecenin hicranı yaşatan furyasında kalıp elemle yaşamayım
Yar...
Ne vakit temaşa etsem
Cazibesini kaybetmiş nefesi dinlesem
Yapraklarından arınmış dalların hicranını bilsem
Suya hasret sahrada umutla bekleyen canın hüznüyle terennüm etsem
Göz yaşına kanmış, sabırda sebat yapmış, nasibi için hiç kahra dönüp bakmamış nefesi dinlesem
Yar...
Ne vakit yağmur yağsa
Pencere camına vuran kadreler sorsa
Solgun ve bitap halim yeniden ve şevkle umutlansa
Sen gelirsin aklıma, silinmeyen heceler, sırlaşan kelimeler ayaklansa
Yazsam, ruhumun hicran damlalarını gecenin en müstesna suhuletinde anlatsam
Artık bir kere elveda demiştim
İçim titreyerek
Melalim gözyaşı dökerek
Sessizliğin kadrine iltica ederek
Çaresizdim, hüzün içinde nihayete erdirmiştim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!