Hiç yanılmadın
Her nefesinde sabırla adımladın, suhuletti serdettiğin yakınlığın
Letafetin loşluğunda ne gariptir ki bihaber kaldım
Hiç anlamadım, dinlemeden yargılayıp uzaklaştım ve hasretinle idraki kuşandım
Dil bizar oluyor
Hal, kendi iklimde soluyor
Kalbim hissedişler ihsanına hasret kalıyor
Ruhum ne sarhoş
Ve ne de serencamında hoş
Biliyorum özellikle ayan olmuyorsun
Sessizliğin kadrini azapla soluyorsun
Vicdan sızısı duyuyor kaygılanıyorsun
Belki sitem ediyor, biraz üzülüyorsun
Bilmiyorum ne yapmalıyım şaşkınım
Nasıl söze başlayacağımı bilemiyorum
Birçok kez niyetlendim başladım, neler yazdım, olmadı, yeniden bir kez daha başladım
Neydi acım, niçin bu kadar sancılıydım, dinmeyen sızım, ah bak yine şimdi yalnızım
İçim acıyor, yüreğim yanıyor, ne kadar uğraşsam da, artık bir kar etmiyor
Sevdiğini, söyleyenler!
Sevgiyi, hiç bilmeyenler!
Sevgiyi, hak etmeyenler!
Sevmeyi, pek bilmeyenler!
Sevgiyi, anlık reddedenler!
Sevilmeyi, o an istemeyenler!
Ne kadar bilir…
Umut içinde beklenilir, arzular filizlenir, niyet halislikten emindir
An gelir, ahenk hani nerede diye sual eğlenir, dirlik ve birlik hal içindir, kalp bilir
Akıl bunun içindir, nefs nizam edilse muteberdir, işte o vakit ruhun özgür ve bakirdir
Yakan bir sızı var sinemi
Hasrettiğim kal kifayet etmiyor değil mi
Hıçkıran yüreğimin bir nebze duy ne olur sesini
Yazık etme sevgimi, viran eyleme suskun halimi
Bahşetme be güzelim kelamı kadimini
Alınganlık gösteriyorsun sır saklar gibi
Sevdanın hicranı selinde şevsiz kalırken
Sende gönder bir sitem be güzelim değer
Hayırsız bir yüreğin halinden sen anlarsın
Hatırlamıyorum
Kaç kez yemin ettiğimi
Nedametler içinde çektiğim çileyi
Her defasında
Sana gelebilmeyi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!